Verbum

грым, ✂, м.

1. Афармленне твару артыста для пэўнай ролі з дапамогай фарбаў, наклеек, накладак.

   • Іграць без грыму.
   • Зняць г.

2. Спецыяльныя фарбы, накладкі і інш., якія ўжыв. пры грыміроўцы.

грымак, ✂, м. (разм.).

Удар кулаком, кухталь.

• Надаваць грымакоў.

грымаса, ✂, ж.

Наўмыснае або міжвольнае скрыўленне твару (выкліканае якім-н. пачуццём).

грымаснік, ✂, м. (разм.).

Той, хто любіць рабіць грымасы.

|| ж. грымасніца, ✂.

грымаснічаць, ✂; незак.

Рабіць грымасы.

|| наз. грымаснічанне, ✂.

грымець, ✂; незак.

1. Утвараць моцныя гукі, грукат.

   • Грымяць калёсы па бруку.
   • За лесам грымела (пра гром; безас.).
   • Г. каструлямі.

2. перан. Мець вялікую папулярнасць, славу.

   • Г. на ўсю краіну.

|| зак. прагрымець, ✂.

|| аднакр. грымнуць, ✂.

грымёр, ✂, м.

Работнік тэатра, які грыміруе артыстаў.

|| ж. грымёрка, ✂.

|| прым. грымёрскі, ✂.

грыміраваць, ✂; незак.

1. Накладваць грым з мэтай надання акцёру патрэбнага для яго ролі выгляду.

2. пад каго або кім-чым. Пры дапамозе грыму надаваць каму-н. якую-н. знешнасць.

   • Г. пад селяніна.

|| зак. загрыміраваць, ✂ і нагрыміраваць, ✂.

|| звар. грыміравацца, ✂.

|| зак. загрыміравацца, ✂.

|| наз. грыміроўка, ✂ і грыміраванне, ✂.

грымлівы, ✂ (разм.).

З громам, грымотамі.

• Грымлівае лета.

грымнуцца, ✂; зак. (разм.).

1. З грукатам паваліцца.

   • Г. з калёс.

2. Ударыцца аб што-н.

   • Г. аб вушак.