грызці, ✂; незак.

  1. Раскусваць зубамі што-н. цвёрдае.

    • Г. морквіну.
    • Г. костку.

  2. перан. Пастаянна папракаць, прыдзірацца, сварыцца.

  3. перан. Не даваць спакою, мучыць.

    • Мяне грызе пакутлівая думка.

|| аднакр. грызануць, ✂.

|| зак. разгрызці, ✂.

|| наз. грызенне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)