Verbum

канцэптуальны, ✂ (кніжн.).

1. гл. канцэпцыя.

2. Які мае сур’ёзную самастойную канцэпцыю.

   • Гэта навуковая праца глыбока канцэптуальная.

|| наз. канцэптуальнасць, ✂.

канцэпцыя, ✂, ж. (кніжн.).

1. Сістэма поглядаў, тое ці іншае разуменне з’яў, працэсаў.

2. Агульная задума, галоўная ідэя якога-н. твора, навуковай працы і пад.

|| прым. канцэптуальны, ✂.

канцэраген, ✂, м. (спец.).

Хімічнае рэчыва, якое садзейнічае ўзнікненню злаякаснай пухліны.

|| прым. канцэрагенны, ✂.

• Канцэрагенныя рэчывы.

канцэрн, ✂, м.

Адна з форм аб’яднання розных прадпрыемстваў з высокім узроўнем канцэнтрацыі і цэнтралізацыі капіталаў і вытворчасці.

канцэрт, ✂, м.

1. Публічнае выкананне музычных і іншых твораў.

   • Эстрадны к.
   • Даць к. (пра выканаўцу).

2. Музычны твор для аднаго інструмента ў суправаджэнні аркестра.

   • К. для фартэпіяна з аркестрам.

|| прым. канцэртны, ✂.

• Канцэртная зала.

канцэртаваць, ✂; незак. (спец.).

Выступаць у канцэртах, даваць канцэрты.

канцэртант, ✂, м.

Артыст, які дае канцэрт (у 1 знач.).

|| ж. канцэртантка, ✂.

канцэртмайстар, ✂, м.

1. Музыкант, які ўзначальвае адну са струнных груп аркестра.

2. Саліст сімфанічнага або опернага аркестра.

3. Піяніст-акампаніятар, які развучвае партыі са спевакамі.

|| прым. канцэртмайстарскі, ✂.

канцэрціна​¹, ✂, ж.

Музычны інструмент, які мае выгляд шасціграннага гармоніка.

• Іграць на канцэрціне.

канцэрціна​², нескл., н. (спец.).

Музычны твор тыпу канцэрта (у 2 знач.), які адрозніваецца ад апошняга меншай складанасцю і меншымі памерамі.