Verbum

чалавеча, ✂, м. (разм.).

Ужыв. як ветлівы зварот да незнаёмага мужчыны.

• Адкуль ты, чалавеча?

чалавечны, ✂.

Дастойны чалавека, уважлівы, чулы, душэўны; гуманны.

• Чалавечныя адносіны да людзей.
• Ён паступіў чалавечна (прысл.) ў гэтай сітуацыі.

|| наз. чалавечнасць, ✂.

чалавечы, ✂.

1. гл. чалавек.

2. Тое, што і чалавечны.

   • Чалавечыя адносіны.
   • Паступіць па-чалавечы (прысл.).

чалавечына​¹, ✂, м. і ж. (разм. жарт. ці неадабр.).

Тое, што і чалавек (у 1 і 3 знач.).

чалавечына​², ✂, ж. (разм.).

Мяса чалавека як ежа для драпежных звяроў.

чалеснікі, ✂.

Адтуліна, жарало за прыпечкам у печы.

• Чыгун ледзь пралез у ч.

|| прым. чалеснічны, ✂ і чалеснікавы, ✂.

чаліць, ✂; незак. (спец.).

Прыцягваючы, прымацоўваць чалам.

• Ч. баржу.

|| наз. чаленне, ✂.

чалма, ✂, ж.

Мужчынскі галаўны ўбор у мусульман: доўгі кавалак тканіны, абгорнуты некалькі разоў вакол галавы.

|| прым. чалмовы, ✂.

чало, ✂, н. (высок.).

Лоб.

• Высокае ч.

чалядзін, ✂, м. (гіст.).

1. Дваровы чалавек, слуга ў панскім доме.

2. Той, хто належыць да чэлядзі (у 1 знач.).