Verbum

жалезіна, ✂, ж. (разм.).

Кавалак жалеза; непрыгодная рэч з жалеза.

жалезісты, ✂.

Які ў сваім саставе змяшчае жалеза.

• Ж. кварцыт.

жалезны, ✂.

1. гл. жалеза.

2. Зроблены з жалеза.

   • Жалезныя вароты.

3. Які змяшчае ў сабе многа жалеза.

   • Жалезная руда.

4. перан. Дужы, моцны.

   • Жалезныя мышцы.
   • Жалезнае здароўе.

5. перан. Цвёрды, недаступны.

   • Жалезная воля.
   • Жалезная дысцыпліна.

◊

• Наесціся жалезнага бобу (разм.) — набрацца цярпення, праявіць упартасць.

жалейка, ✂, ж.

Беларускі і рускі народны інструмент у выглядзе дудкі, звычайна з раструбамі.

|| прым. жалейкавы, ✂.

жаліцца, ✂; незак.

1. на каго-чаго або са злуч. уступальны. «што».

   • Выказваць жальбу, нездаволенасць.
   • Ж. на боль у грудзях.

2. Скардзіцца на каго-н., падаваць скаргу.

   • Ж. у мясцовы камітэт.

|| зак. пажаліцца, ✂.

жалоба, ✂, ж.

1. Смутак з прычыны чыёй-н. смерці, народнага гора, бедства; выражаецца ў адмене гулянак, забаўных відовішчаў.

   • Краіна ў жалобе.

2. Чорнае адзенне, павязка, вуаль і пад. як сімвал смутку.

   • Насіць жалобу.

|| прым. жалобны, ✂.

• Ж. мітынг.

жалобны, ✂.

1. гл. жалоба.

2. Сумны, тужлівы, маркотны.

   • Ж. марш.
   • Нешта сумнае і жалобнае чулася ў курлыканні журавоў.

|| наз. жалобнасць, ✂.

жалонка, ✂, ж. (спец.).

Інструмент, што выкарыстоўваецца пры бурэнні свідравін і для пад’ёму вадкасці, пяску і буравой гразі.

|| прым. жалоначны, ✂.

жалудачак, ✂, м.

1. Аддзел сэрца, які сваімі скарачэннямі абумоўлівае рух крыві па крывяноснай сістэме.

   • Правы, левы ж.

2. Поласць у галаўным, а таксама ў спінным мозгу.

|| прым. жалудачкавы, ✂.

жаль, ✂, м.

1. Пачуццё спагады, жаласці, выкліканае чыім-н. няшчасцем, пакутай.

   • Не ведаць жалю.

2. Пачуццё горычы, смутку з прычыны страты каго-, чаго-н.

   • Мацярынскі ж.

3. Засмучэнне, шкадаванне.

   • Гаварыць з жалем аб здарэнні.

◊

• На (вялікі) жаль (у знач. пабочн.) — ужыв., каб выказаць шкадаванне з прычыны чаго-н.