Verbum

тушэ, нескл., н. (спец.).

1. Характар, спосаб дакранання да клавішаў фартэпіяна пры ігры.

   • Мяккае т.
   • Моцнае т.

2. У спорце: укол, удар, нанесены фехтавальшчыкам саперніку ў адпаведнасці з правіламі, а таксама дотык барца абедзвюма лапаткамі да дывана, які абазначае паражэнне барца.

туя, ✂, ж.

Вечназялёнае хвойнае дрэва сямейства кіпарысавых з дробным лускападобным лісцем.

|| прым. туевы, ✂.

тхараня, ✂ і тхаранё, ✂, н.

Дзіцяня тхара.

тхлань, ✂, ж. (разм.).

1. Балоцістае месца.

   • Конь разам з коннікам праваліўся ў т.

2. Гніль, цвіль, сырасць.

   • Патыхала тхланню.

тхліна, ✂, ж.

Тухлы, гнілы пах.

• Тхлінаю пахне.

тхло, ✂, н. (разм.).

Тое, што і тхліна.

• З балот цягнула тхлом.

тхнуць, ✂; безас.; незак.

Несці, патыхаць, перадавацца па паветры (пра пахі).

• З пограба тхнула сырасцю.

тхор, ✂, м.

Драпежная млекакормячая жывёліна сямейства куніцавых з каштоўным футрам, а таксама футра гэтай жывёліны.

|| прым. тхаровы, ✂ і тхарыны, ✂.

• Тхаровае футра.
• Тхарыная нара.

ты, займ.

1. Ужыв. пры звароце да блізкай знаёмай асобы або пры грубым, фамільярным звароце.

   • Куды ты паедзеш?

2. Выкарыстоўваецца для абагульненага абазначэння чалавека наогул (разм.).

   • Калі ты гаспадар, то глядзі гаспадаркі.

3. часц. Выкарыстоўваецца для выказвання прыкрасці, расчаравання, пагрозы і пад.

   • Гэта табе так не пройдзе.

4. У спалучэнні з выклічнікамі ўжыв. для ўзмацнення экспрэсіўнасці выказвання.

   • Ах ты, дурань!

◊

• А што ты думаеш (разм.) — а чаму б і не зрабіць.

• На ты з кім — (быць) у такіх адносінах, калі пры звароце адзін да аднаго гаворыць «ты».

• Ух ты! — выкарыстоўваецца пры выказванні здзіўлення, захаплення і пад.

тыбетцы, ✂, м.

Карэннае насельніцтва аднаго з раёнаў Цэнтральнай Азіі — Тыбета.

|| ж. тыбетка, ✂.

|| прым. тыбецкі, ✂.