Verbum

турэмшчык, ✂, м.

1. Наглядчык у турме.

2. перан. Той, хто папірае свабоду і дэмакратыю.

|| ж. турэмшчыца, ✂.

тут​¹, прысл.

1. У гэтым месцы.

   • Т. многа ягад.
   • Т. пабудуем дом.

2. У гэты час, у гэты момант.

   • А т. і бацька зайшоў у хату.

3. часц. У спалучэнні з займеннікамі і прыслоўямі «як», «які», «дзе», «куды», «калі» ўжыв. у рытарычных пытаннях для ўзмацнення экспрэсіўнасці выказвання.

   • І як т. яму не верыць?
   • І дзе т. дзенешся?

4. у знач. часц. Выкарыстоўваецца пры пераходзе да якой-н. тэмы, прыкладу.

   • Т. мы ўбачылі, што вярнуўся гаспадар.

◊

• Тут жа (разм.) — адразу ж.

• Тут як тут (разм.) — аб нечаканым з’яўленні каго-, чаго-н.

тут​², ✂, м., зб.

Тутавае дрэва.

тутавод, ✂, м.

Спецыяліст у галіне тутаводства.

тутаводства, ✂, н.

Развядзенне тутавага дрэва як галіна шаўкаводства.

|| прым. тутаводчы, ✂.

тутавы, ✂.

Які мае адносіны да тутавага дрэва.

• Т. ліст.

○

• Тутавае дрэва — паўднёвае дрэва з ядавітымі пладамі, лісце якога выкарыстоўваецца як корм для шаўкапрада; шаўкоўніца.

тутаўнік, ✂, м.

1. Тутавае дрэва.

2. зб. Драўніна гэтага дрэва.

3. Участак, засаджаны тутавымі дрэвамі.

тутэйшы, ✂.

Які родам з гэтай мясцовасці, жыве тут, не прыезджы.

• Тутэйшыя жыхары.

туф, ✂, м.

Порыстая горная парода вулканічнага або асадачнага паходжання, якая выкарыстоўваецца як будаўнічы матэрыял.

|| прым. туфавы, ✂.

туфлі, ✂, м.

Абутак, які закрывае нагу ніжэй шчыкалаткі.

• Жаночыя т.

|| памянш. туфелькі, ✂.

|| прым. туфельны, ✂.