Verbum

тры, ліч.

1. Лік, лічба і колькасць 3.

   • На тры дні.

2. Тое, што і тройка (у 2 знач.).

   • За сачыненне атрымаў т.

|| парадкавы ліч. трэці, ✂.

трыадзінства, ✂, н.

Адзінства трох сутнасцей, з’яў, рыс.

○

• Драматычнае трыадзінства — адзінства часу, месца і дзеяння, якое захоўвалася класічнай драматургіяй.

трыадзіны, ✂.

Які складаецца з трох частак, трох элементаў, што ўтвараюць адзінства.

трыбун, ✂, м. (высок.).

Грамадскі дзеяч — выдатны прамоўца і публіцыст.

• Народны т.

трыбуна, ✂, ж.

1. Узвышэнне для выступлення прамоўцы.

   • Аратар падняўся на трыбуну.

2. перан. Месца, сфера, дзе праходзіць грамадская дзейнасць каго-н.

   • Грамадская т.

3. Збудаванне лавак для публікі (на стадыёнах, плошчах і пад.).

|| прым. трыбунны, ✂.

трыбунал, ✂, м.

Надзвычайны судовы орган.

• Ваенны т.

трыбух, ✂, м. (разм.).

1. Страўнік.

2. Жывот (іран.).

   • Напхаць т. (наесціся).

3. мн.:

   • Вантробы (страўнік, кішкі і пад.).

|| прым. трыбуховы, ✂.

трыбухаты, ✂ (разм.).

З вялікім трыбухом, жыватом.

|| наз. трыбухатасць, ✂.

трыбухач, ✂, м. (разм.).

Чалавек з празмерна вялікім жыватом.

трыбушыць, ✂; незак. (разм.).

1. Патрашыць, вымаць вантробы з забітай жывёліны.

2. перан. Разварочваць, разрываць што-н., даставаць, вымаць усё тое, што знаходзіцца ў чым-н.

   • Т. чамадан.

3. перан. Рабіць вобыск, трэсці каго-н. (груб.).

|| зак. вытрыбушыць, ✂.