Verbum

трыгубіца, ✂, ж.

1. Від рыбалоўнай снасці.

2. Заечая губа (разм.).

трыдзевяты, ✂.

У казках: вельмі далёкі (у старым лічэнні дваццаць сёмы).

• У трыдзевятым царстве.

трыдзевяць:

• за трыдзевяць зямель (разм.) — у казках: у вельмі далёкай краіне, вельмі далёка.

трыдзесяты, ✂.

У казках: вельмі далёкі (у старым лічэнні трыццаты).

• У трыдзесятым царстве.

трыер, ✂, м.

Машына для ачысткі і сарціроўкі насення.

|| наз. трыерны, ✂.

трыёд, ✂, м.

Электронная лямпа з трыма электродамі.

трызна, ✂, ж.

1. У старажытных славян: заключная частка пахавальнага абраду, якая суправаджалася ваеннымі гульнямі, спаборніцтвамі, а таксама вячэрай па нябожчыку.

2. Пахавальны і памінальны абрад, а таксама (уст.) памінкі па нябожчыку.

трызніцца, ✂; незак.

Здавацца, уяўляцца; вярзціся.

• Гэта яму трызніцца.

|| зак. прытрызніцца, ✂.

трызніць, ✂; незак.

1. Гаварыць без памяці, будучы цяжка хворым або ў сне.

   • Хворы трызніў.

2. Гаварыць з упэўненасцю пра тое, чаго няма, не існуе.

3. У моцным захапленні думаць і гаварыць усё пра адно; марыць аб тым, што не можа здзейсніцца, што даўно прайшло і больш не вернецца.

|| наз. трызненне, ✂.

трызубец, ✂, м.

Жазло з трыма зубцамі — атрыбут бога мораў у грэчаскай і рымскай міфалогіі, а таксама прылада ў выглядзе трох вострых зубцоў на дрэўку.

• Т. Нептуна.