Verbum

танга, нескл., н.

Парны танец чатырохдольнага такта, які складаецца з шэрага адвольных па, а таксама музыка да гэтага танца.

• Аргенцінскае т.

тангенс, ✂, м.

Трыганаметрычная функцыя, роўная адносінам сінуса да косінуса.

тангенсоіда, ✂, ж. (спец.).

Крывая лінія, якая графічна паказвае змяненне тангенса ў залежнасці ад змянення вугла.

тандэм, ✂, м. (спец.).

Машына, механізм, у якім аднародныя ўстройствы размешчаны паслядоўна на адной восі.

• Веласіпед-т. (здвоены, двухмесны).

тандэт, ✂, м. (разм.).

Танная, недабраякасна зробленая рэч.

|| прым. тандэтны, ✂.

• Тандэтная работа.

танема, ✂, ж. (спец.).

Націск як сэнсаадрознівальная адзінка.

танец, ✂, м.

1. Від мастацтва, у якім стварэнне мастацкіх вобразаў дасягаецца сродкамі пластычных і рытмічных рухаў цела чалавека.

   • Тэорыя танца.

2. Сукупнасць такіх рухаў пэўнага тэмпу і формы, якія выконваюцца ў такт музыкі, а таксама музычны твор у рытме і стылі такіх рухаў.

   • Беларускі народны т.

3. мн. Гулянка з музыкай і танцамі; вечарынка.

   • Кожную суботу ў клубе былі танцы.

◊

• Ні да танца, ні да ружанца (разм. неадабр.) — пра няўмелага, ні на што не здатнага чалавека.

|| прым. танцавальны, ✂.

танзіліт, ✂, м. (спец.).

Запаленне міндалін.

• Хранічны т.

танзура, ✂, ж.

Выбрытае месца на макаўцы галавы ў духоўных каталіцкіх асоб.

танізаваць, ✂; зак. і незак.

Падняць (падымаць) тонус у каго-, чаго-н.

|| наз. танізацыя, ✂.