Verbum

тампак, ✂, м.

Сплаў медзі з цынкам.

|| прым. тампаковы, ✂.

тампанаваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

Увесці (уводзіць) тампон (тампоны) у рану.

|| наз. тампанацыя, ✂, тампанада, ✂ і тампанаванне, ✂.

тампанаж, ✂, м. (спец.).

Запаўненне цэментам трэшчын, расколін у горных пародах, каб прадухіліць прасочванне вады з іх у буравыя свідравіны.

|| прым. тампанажны, ✂.

тампон, ✂, м.

Кавалачак стэрыльнай марлі або ваты, які ўводзіцца ў рану або поласць для спынення крывацёку або для выдалення гною.

тамтам, ✂, м.

Ударны музычны інструмент, разнавіднасць гонга.

таму, прысл.

1. Па гэтай прычыне, вось чаму.

   • Месяц схаваўся за хмарку, т. і пацямнела.

2. Для таго, з гэтай мэтай.

   • Пагаворым, я ж т. і зайшоў да цябе.

3. у знач. выніковага злуч. уступальны. Ужыв. для падпарадкавання даданых выніковых сказаў з прычынным адценнем (звычайна ў спалучэнні са злучнікам або часціцай «і»).

4. Уваходзіць у склад састаўнога прычыннага злучніка «таму што».

   • Не быў на рабоце, т. што захварэў.

там-сям, прысл. (разм.).

Дзе-нідзе, у розных месцах, сям-там.

• Неба было воблачнае, толькі там-сям праглядвалі зоркі.

танаж, ✂, м. (спец.).

1. Водазмяшчэнне судна ў тонах.

2. Грузападымальнасць транспартных сродкаў, транспарту ў тонах.

   • Т. вагона.

танальнасць, ✂, ж. (спец.).

1. Вышыня гукаў ладу, якая вызначаецца становішчам галоўнага тону (першай ступені гамы).

2. Асноўны колер, каларыт, спалучэнне тонаў у карціне.

3. перан. Асноўная эмацыянальная настроенасць у мастацкім творы.

   • Аптымістычная т. паэмы.

танбур, ✂ і тамбур​³, ✂, м.

Усходні струнны шчыпковы музычны інструмент грушападобнай формы.