Verbum

скапуціцца, ✂; зак. (разм. груб.).

Памерці.

скапыціцца, ✂; зак. (разм.).

1. гл. капыціцца.

2. Памерці, згінуць. Вядзьмар нядоўга керхаў і скапыціўся.

3. перан. Зрабіць няправільны крок, спатыкнуцца.

   • Справу павёў добра, але потым скапыціўся.

скараварка, ✂, ж.

Каструля з герметычнай накрыўкай для хуткага прыгатавання ежы.

скараспелка, ✂, ж. (разм.).

Скараспелы плод, агародніна.

• Бульба-с.

скараспелы, ✂.

1. Які хутка і рана паспявае.

   • Скараспелая бульба.

2. перан. Надта паспешна зроблены, недастаткова падрыхтаваны, прадуманы (разм.).

   • Скараспелыя рашэнні.

|| наз. скараспеласць, ✂.

скарастрэльны, ✂.

Які робіць максімальную колькасць выстралаў у адзінку часу.

• Скарастрэльная гармата.

|| наз. скарастрэльнасць, ✂.

скараход, ✂, м.

1. Чалавек, які вельмі хутка ходзіць, а таксама спартсмен — спецыяліст па хадзьбе, бегу (на лыжах, каньках).

2. Даўней: пасыльны, ганец.

скарацечны, ✂, ж. (кніжн.).

Які хутка праходзіць.

• Скарацечныя радасці.

○

• Скарацечныя сухоты — туберкулёз, які хутка развіваецца.

|| наз. скарацечнасць, ✂.

скараціцца, ✂; зак.

1. Стаць кароткім або больш кароткім.

   • У жніўні дні скараціліся.

2. Зменшыцца колькасна або па велічыні, у аб’ёме.

   • Зарплата скарацілася.

3. Пра мышцы: зменшыцца па даўжыні, у аб’ёме.

   • Мышцы нагі скараціліся.

4. Звузіцца.

   • Вытворчасць скарацілася.

5. У матэматыцы: выразіцца ў меншых ліках пасля дзялення на які-н. лік.

|| незак. скарачацца, ✂.

|| наз. скарачэнне, ✂.

скараціць, ✂; зак.

1. Зрабіць кароткім або больш кароткім.

   • С. артыкул.
   • С. тэрмін адпачынку.

2. Зменшыць колькасна або па велічыні, у аб’ёме.

   • С. пасевы жыта.
   • С. расходы.

3. Звольніць з работы, службы ў выніку скарачэння штатаў (разм.).

4. скараціць дроб — у матэматыцы: падзяліць лічнік і назоўнік на агульны дзельнік.

|| незак. скарачаць, ✂.

|| наз. скарачэнне, ✂.