Verbum

скамароства, ✂, н.

1. Занятак, прафесія скамарохаў.

2. Блюзнерства, крыўлянне, камедыянцтва (разм. неадабр.).

|| прым. скамарошскі, ✂.

• Скамарошскае выступленне.

скамарох, ✂, м.

1. У Старажытнай Русі: спявак-музыкант, вастраслоў і акрабат.

2. перан. Пра несур’ёзнага чалавека, які пацяшае іншых сваімі камедыянцкімі, штукарскімі выхадкамі (разм. неадабр.).

|| прым. скамарохаў, ✂.

скамарошнічаць, ✂; незак. (разм.).

Паводзіць сябе несур’ёзна, як скамарох; крыўляцца.

|| наз. скамарошнічанне, ✂.

скамянеласць, ✂, ж.

1. гл. скамянелы.

2. Выкапнёвыя рэшткі арганізмаў — скамянелая жывёліна, расліна або якая-н. частка іх.

   • Знайсці с.

скамянелы, ✂.

1. Які ператварыўся ў камень.

   • Скамянелае карэнне сасны.

2. перан. Нерухомы, застылы, безжыццёвы.

   • С. позірк.
   • С. твар.

|| наз. скамянеласць, ✂.

скамячыць, ✂; зак.

1. гл. камячыць.

2. перан. Скомкаць, сапсаваць.

   • С. даклад.

|| незак. скамечваць, ✂.

скананне, ✂, н.

Канец жыцця, смерць.

• Да сканання — да апошняга ўздыху.

сканаць, ✂; зак.

Памерці (толькі пра чалавека).

• Без яды можна і с.

скандал, ✂, м.

1. Падзея, учынак, якія ганьбяць яе ўдзельнікаў.

   • Палітычны с.

2. Сварка з крыкам, лаянкай і пад.

   • У пятай кватэры зноў с.

скандалізаваць, ✂; зак. і незак. (кніжн.).

Скандальнымі паводзінамі выклікаць у каго-н. пачуццё няёмкасці, абурэння.