Verbum

скакалка, ✂, ж.

У дзіцячых гульнях — шнур або вяровачка, цераз якую скачуць, круцячы і перакідваючы яе цераз галаву.

скакаць, ✂; незак.

1. Рабіць скачкі, хутка рухацца, падскокваючы.

   • Дзеці скачуць на лузе.
   • Заяц скача па канюшыне.
   • С. на адной назе.
   • Гутарка скакала з адной тэмы на другую (мянялася; перан.).

2. Адскокваць убок або ўверх, стукаючы аб што-н. цвёрдае.

   • Мячык скача на тратуары.

3. Міжвольна дрыжаць, трэсціся (пра часткі цела, твару; разм.).

   • Калені скакалі ад страху.
   • На шыі скача жылка.

4. Ехаць наўскач.

   • С. на кані праз выган.

5. Рэзка змяняцца (разм.).

   • Тэмпература ў дзіцяці скача.
   • Цэны скачуць.

6. Танцаваць (разм.).

   • С. польку.

7. Часта мяняць месца работы, вучобы (разм.).

   • С. з аднаго завода на другі.
   • Скакаць пад чыю дудку (неадабр.) — падпарадкоўвацца чужой волі.

|| аднакр. скакануць, ✂, скокнуць, ✂ і скочыць, ✂.

|| наз. скаканне, ✂ і скок, ✂.

скакун, ✂, м.

1. Конь з высокімі бегавымі якасцямі.

   • Арабскі с.

2. Спартсмен, які займаецца скачкамі.

3. Той, хто танцуе (разм.).

|| ж. скакуха, ✂.

скала, ✂, ж.

Каменная гара з вострымі выступамі, крутымі схіламі.

• Падводная с.

|| прым. скальны, ✂.

скалалажанне, ✂, н.

Від спорту — узыходжанне на крутыя скалы.

скалалаз, ✂, м.

Спартсмен, які займаецца скалалажаннем.

|| ж. скалалазка, ✂.

скалануцца, ✂; зак.

1. Задрыжаць, затрэсціся; страсянуцца, здрыгануцца.

   • Бярозка ад удару скаланулася.

2. Уздрыгнуць.

   • С. ад холаду.

3. перан. Моцна захвалявацца.

   • Сэрца маё скаланулася ад непрыемнай весткі.

|| незак. скаланацца, ✂.

скалануць, ✂; зак.

1. Прымусіць здрыгануцца, страсянуцца.

   • С. грушу.
   • Вецер скалануў дзверы.
   • Машыну скаланула на калдобіне (безас.).

2. Перамяшаць часцінкі вадкасці, страсянуўшы пасудзіну.

   • С. квас.

3. безас., каго-што. Перакрывіць, перасмыкнуць (пра сутаргавы рух).

   • Ад холаду яго скаланула.

4. перан. Ахапіць, авалодаць (пра пачуцці, думкі); моцна ўзрушыць, усхваляваць.

   • Жаль скалануў сэрца маці.

5. перан. Вымусіць каго-н. аддаць што-н. (разм.).

   • Калі скаланём, дык аддасць.

|| незак. скаланаць, ✂.

скалапендра, ✂, ж.

Невялікая членістаногая ядавітая жывёліна.

|| прым. скалапендравы, ✂.

скалдуніцца, ✂; зак. (разм.).

Зблытацца, скудлаціцца (пра валасы, шэрсць і пад.).