Verbum

прыслужваць, ✂; незак. (уст.).

Выконваць абавязкі прыслугі (у 2 знач.).

• П. за сталом.

|| наз. прыслужванне, ✂.

прыслужнік, ✂, м.

1. Слуга (у 1 знач.; уст.).

   • П. пры гасцініцы.

2. Той, хто імкнецца выслужыцца перад кім-н., памагаты (пагард.).

|| ж. прыслужніца, ✂.

прыслужыцца, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і падслужыцца.

|| незак. прыслужвацца, ✂.

|| наз. прыслужванне, ✂.

прыслухацца, ✂; зак.

1. Напружыць слых, увагу, каб пачуць што-н.

   • П. да гаворкі.

2. перан. Прыняць пад увагу, да ведама што-н.

   • П. да парад старэйшых.
   • П. да голасу мас.

3. Прывыкшы да якіх-н. гукаў, перастаць заўважаць іх (разм.).

   • П. да тарахцення колаў.

|| незак. прыслухоўвацца, ✂.

прысмак, ✂, м.

Дадатковы, пабочны смак чаго-н. у якой-н. ежы, а таксама асаблівы, характэрны смак чаго-н.

• Гарэлы п.
• П. сентыментальнасці (перан.).

прысмакі, ✂, м.

1. Ласункі, а таксама ўвогуле смачныя, асабліва прыгатаваныя стравы.

   • Ласы на п.

2. Прыправа (разм.).

   • Страва з неабходнымі прысмакамі.

прысмактацца, ✂; зак.

Упіцца, прыстаць да чаго-н. усмоктваючыся.

• П’яўкі прысмакталіся.

|| незак. прысмоктвацца, ✂.

|| прым. прысмоктвальны, ✂.

прысос, ✂, м.

1. гл. прыссацца.

2. Прыстасаванне, пры дапамозе якога што-н. можа прыссацца.

   • Трымацца на прысосах.

|| прым. прысосны, ✂.

прысосак, ✂, м. (спец.).

Орган, пры дапамозе якога расліна ці жывёльны арганізм прысмоктваюцца да іншых і які служыць у паразітаў органам усмоктвання пажыўных рэчываў.

|| прым. прысоскавы, ✂.

прысохлы, ✂.

Які прысох, прыстаў.

• Прысохлая да ботаў гразь.