Verbum

прысвячэнне, ✂, н.

1. гл. прысвяціць.

2. мн. -яў. Надпіс, уступная частка твора, звернутая да асобы, якой твор прысвечаны.

прысест, ✂, м.:

• за адзін прысест (разм.) — не ўстаючы з месца, за адзін раз.

  • З’есці ўсё за адзін п.

прысесці, ✂; зак.

1. Сагнуўшы калені, апусціцца.

   • П. на кукішкі.
   • Аж прысеў ад нечаканасці.

2. Сесці (на нядоўгі час).

   • П. адпачыць.

|| незак. прысаджвацца, ✂ і прысядаць, ✂.

|| наз. прысяданне, ✂.

прыскакаць, ✂; зак.

Наблізіцца скачкамі або прыехаць наўскач.

• Да шышак прыскакала вавёрка.
• П. вярхом.

прыскрынак, ✂, м.

Скрыначка ў куфры на бакавой сценцы для захоўвання дробных рэчаў.

• Палажыць брошку ў п.

|| прым. прыскрыначны, ✂.

прыслаць, ✂; зак.

1. Даставіць праз каго-н. або поштай.

   • П. пасылку.
   • П. падарунак.

2. Накіраваць куды-н. з якой-н. мэтай.

   • П. пасыльнага.

|| незак. прысылаць, ✂.

|| наз. прысылка, ✂.

прыслоўе​¹, ✂, н.

У граматыцы: нязменная часціна мовы, якая абазначае прымету дзеяння ці іншай прыметы, напр. цёпла, гучна, там, заўсёды.

|| прым. прыслоўны, ✂.

прыслоўе​², ✂, н.

Прыгаворка, выраз і пад., якія ўстаўляюцца ў мову для большай эфектнасці ці па прывычцы або тое, што гаворыцца для суправаджэння якіх-н. дзеянняў.

• Традыцыйныя прыслоўі заклінання.

прыслуга, ✂, ж.

1. Служанка, хатняя работніца (уст.).

2. зб. Слугі.

3. зб. Разлік гарматы, кулямёта, мінамёта.

   • Кулямётная п.

прыслугоўваць, ✂; незак. (разм.).

Тое, што і прыслужваць.

|| наз. прыслугоўванне, ✂.