Verbum

прыгодніцкі, ✂.

Заснаваны на прыгодах, звязаны з прыгодамі.

• П. твор.
• П. жанр.

прыгодны, ✂.

Які можа спатрэбіцца для чаго-н.; здатны да чаго-н.; прыдатны для выкарыстання.

• П. для вайсковай службы.
• Прыгодная для апрацоўкі зямля.

|| наз. прыгоднасць, ✂.

прыгожы, ✂.

1. Які прыносіць асалоду позірку, прыемны знешнім выглядам, гарманічнасцю, стройнасцю.

   • Прыгожая жанчына.
   • П. від.
   • Прыгожая музыка.
   • Прыгожа (прысл.) пісаць.
   • Прыгожыя рухі.

2. Поўны ўнутранага зместу, высокамаральны.

   • П. ўчынак.

3. Эфектыўны знешне, але беззмястоўны.

   • Прыгожыя словы.
   • П. жэст.

4. Тое, што адпавядае ідэалам прыгажосці, хараства.

   • Навука аб прыгожым (эстэтыка).

◊

• Прыгожае пісьменства — тое, што і мастацкая літаратура.

• Прыгожы пол (жарт.) — пра жанчын.

прыгон, ✂, м.

1. Грамадскі лад, заснаваны на прыгонным праве, прыгонніцтва.

   • Часы прыгону.

2. Дармавая прымусовая праца сялян на памешчыка ў часы прыгоннага права, паншчына.

   • Адбываць п.

|| прым. прыгонны, ✂.

прыгоннік, ✂, м.

Памешчык — прыхільнік і абаронца прыгоннага права.

|| ж. прыгонніца, ✂.

|| прым. прыгонніцкі, ✂.

прыгонніцтва, ✂, н.

1. Тое, што і прыгоннае права.

2. Рэакцыйная ідэалогія прыхільнікаў прыгоннага права.

|| прым. прыгонніцкі, ✂.

прыгонны​¹ ✂ прым.

Прыгнаны, дастаўлены (сухім або водным шляхам) з другога месца.

• П. лес.
• Прыгонная жывёла.

прыгонны​² ✂ прым.

1. гл. прыгон ​².

2. Які адносіцца да грамадскага ладу, пры якім памешчык меў права на прымусовую працу, маёмасць і асобу, прымацаваных да зямлі і належачых яму сялян.

   • Прыгоннае права (грамадскі лад, заснаваны на такім праве памешчыка).
   • Прыгонная гаспадарка.

прыгорак, ✂, м.

Невялікая горка, пагорак, узгорак.

• Спусціцца з прыгорка.

прыгрэбці, ✂; зак.

Зграбаючы, сабраць каля чаго-н.

• П. сена да стога.

|| незак. прыграбаць, ✂.