Verbum

прыгнаць​², ✂; зак. (спец.).

Прыладзіць так, каб адно да аднаго падыходзіла па памерах.

• П. века да куфра.

|| незак. прыганяць, ✂.

|| наз. прыгонка, ✂.

• П. дэталей.

прыгнечанне, ✂, н.

1. гл. прыгнятаць.

2. Цяжкі, змрочны стан.

   • Быць у прыгнечанні.

прыгнечаны, ✂.

1. Які церпіць прыгнёт, уціск, эксплуатуецца.

   • П. народ.

2. Які адчувае на сабе прыгнечанне (у 2 знач.), цяжкі, змрочны.

   • П. настрой.

|| наз. прыгнечанасць, ✂.

прыгнёт, ✂, м.

1. гл. прыгнятаць.

2. Жорсткі ўціск, эксплуатацыя.

   • Класавы п.

прыгнуцца, ✂; зак.

Нагнуцца, нахіліцца, трохі сагнуцца.

• Галіны прыгнуліся да зямлі.
• П., уваходзячы ў склеп.

|| незак. прыгінацца, ✂.

прыгнуць, ✂; зак.

Нагнуць, нахіліць, трохі сагнуць.

• П. галаву ў дзвярах.

|| незак. прыгінаць, ✂.

|| наз. прыгінанне, ✂.

прыгнятальнік, ✂, м.

Той, хто прыгнятае, эксплуататар.

|| ж. прыгнятальніца, ✂.

прыгнятальніцы, ✂.

Заснаваны на прыгнёце, прыгнечанні, эксплуататарскі.

• П. лад.

прыгнятаць, ✂; незак.

1. Прыціскаць чым-н. цяжкім зверху.

   • П. сыр каменем.

2. Эксплуатаваць, не даваць свабодна жыць.

   • П. слабых.

3. Непакоіць, ствараць цяжкі, падаўлены настрой.

   • Прыгнятаюць змрочныя думкі.

|| зак. прыгнесці, ✂.

|| наз. прыгнёт, ✂ і прыгнечанне, ✂.

прыгода, ✂, ж.

Здарэнне, нечаканы выпадак у жыцці.

• Падарожныя прыгоды.