Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

прыдумка, , ж. (разм.).

Тое, што прыдумана, выдумка.

  • Здатны на розныя прыдумкі.

прыдумшчык, , м. (разм.).

Той, хто прыдумляе (у 2 знач.), выдумшчык.

  • Не верце гэтаму прыдумшчыку.

|| ж. прыдумшчыца, .

прыдуркаваты, .

Дурнаваты, бесталковы.

  • П. дзяцюк.
  • П. выгляд.

|| наз. прыдуркаватасць, .

прыдушаны, .

Пра голас, гукі: прыглушаны, здаўлены.

  • П. шэпт.

|| наз. прыдушанасць, .

прыдушыць, ; зак.

Прыціснуўшы, задушыць.

  • П. кураня.

|| незак. прыдушваць, .

прыдыханне, , н.

Гук, які суправаджае маўленне пры выдыху, а таксама (спец.) гук мовы, які ўтвараецца трэннем паветра аб ненапружаныя галасавыя звязкі.

|| прым. прыдыхальны, .

прыезджы, .

Які прыехаў адкуль-н., не тутэйшы.

  • Пакой для прыезджых (наз.).

прыемны, .

  1. Які прыносіць задавальненне, радасць.

    • П. пах.
    • Прыемная навіна.
    • П. ўспамін.
    • Прыемна (прысл.) слухаць.
  2. Які выклікае сімпатыю, прывабны.

    • П. чалавек.
    • Прыемная ўсмешка.

|| наз. прыемнасць, .

прыесціся, ; зак.

  1. Надакучыць ад частага ўжывання, аднастайнасці (пра ежу).

    • Штодзённы кісель ужо прыеўся.
  2. перан. Страціць цікавасць для каго-н.

    • Яго анекдоты ўжо ўсім прыеліся.

|| незак. прыядацца, .

прыехаць, ; зак.

Прыбыць, перамяшчаючыся на чым-н.

  • П. на аўтобусе.
  • П. дамоў.

|| незак. прыязджаць, .

|| наз. прыезд, .