Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

прыз​1, ✂, м.

Узнагарода пераможцу ў спаборніцтве.

|| прым. прызавы, ✂.

прыз​2, ✂, м.

Захопленае ў марской вайне судна або іншая маёмасць, якая па міжнароднаму праву пераходзіць ва ўласнасць таго, хто іх захапіў.

|| прым. прызавы, ✂.

прызабыць, ✂; зак. (разм.).

Крыху забыць, не поўнасцю захаваць у памяці.

  • Многае п.

прызапасіць, ✂; зак. (разм.).

Нарыхтаваць на выпадак патрэбы.

  • П. грошай.

|| незак. прызапашваць, ✂.

прызба, ✂, ж.

Земляны невысокі насып уздоўж знадворных сцен хаты.

|| прым. прызбенны, ✂.

прызванне, ✂, н.

Унутраная цяга і здольнасць да якой-н. справы, прафесіі.

  • П. да ваенна-марской справы.
  • Настаўнік па прызванню.

прызвацца, ✂; зак. (разм.).

Пайсці ў армію па прызыву.

|| незак. прызывацца, ✂.

прызваць, ✂; зак.

Прыцягнуць для адбывання вайсковай службы.

  • П. у армію.

|| незак. прызываць, ✂.

|| наз. прызыў, ✂.

прызвычаены, ✂.

  1. Які стаў прывычкай, прывычны, звычайны.

    • П. рух.

  2. Які прывык да чаго-н.

    • Прызвычаенае да цемнаты вока.

|| наз. прызвычаенасць, ✂.

прызвычаіцца, ✂; зак.

  1. Прывыкнуць да чаго-н. як да звычайнага; звыкнуцца.

    • П. да новых умоў.
    • П. да цемры.

  2. Набыць навык да чаго-н., прывучыцца рабіць што-н.

    • П. да цяжкай працы.

|| незак. прызвычайвацца, ✂.