Verbum

прыём, ✂, м.

1. гл. прыняць.

2. Асобнае дзеянне, рух.

   • Напісаць артыкул у два прыёмы.

3. Спосаб у ажыццяўленні чаго-н.

   • Мастацкі п.

4. Збор запрошаных асоб (звычайна афіцыйных) у гонар каго-, чаго-н.

   • П. у пасольстве.
   • Наладзіць п. карэспандэнтаў.

прыёмнік, ✂, м.

1. Апарат для прыёму чаго-н. (сігналаў, мовы, музыкі, адбіткаў і пад.) пры дапамозе гукавых або электрамагнітных хваль.

2. Тое, што і радыёпрыёмнік.

3. Прыстасаванне ў выглядзе ёмішча для чаго-н. (спец.).

   • Рыбны п.

4. Установа, якая часова прымае каго-н. (напр., дзяцей, што страцілі бацькоў) для далейшага размеркавання.

   • П.-размеркавальнік.

прыёмны, ✂.

1. гл. прыняць.

2. Які ўсынавіў каго-н. або ўсыноўлены кім-н.

   • П. бацька.
   • Прыёмная дачка.

3. прыёмная, -ай, -ыя, -ых, ж. Пакой для наведвальнікаў.

   • Прыёмная рэктара.

прыёмшчык, ✂, м.

Работнік, які займаецца прыёмкай чаго-н.

|| ж. прыёмшчыца, ✂.

прыёмыш, ✂, м. (разм.).

Прыёмны сын або прыёмная дачка.

• Узяць прыёмыша.

прыжмурыцца, ✂; зак.

Прыжмурыць вока або вочы.

• П. ад яркага святла.

|| незак. прыжмурвацца, ✂.

прыжмурыць, ✂; зак.

Жмурачыся, прыкрыць векамі (вочы).

• П. правае вока.

|| незак. прыжмурваць, ✂.

прыжыцца, ✂; зак.

1. Прыстасавацца да дадзеных умоў (бытавых, кліматычных і пад.).

   • П. на новым месцы.

2. Прырасці, зрасціся з чым-н.

   • Прышчэпак добра прыжыўся.

|| незак. прыжывацца, ✂.

прыжыццёвы, ✂.

Які адбыўся пры чыім-н. жыцці.

• Прыжыццёвае выданне твораў.

прыжыць, ✂; зак. (разм.).

1. Прыняцца, укараніцца.

   • Саджанцы добра прыжылі на новым месцы.

2. Нарадзіць, даць жыццё дзіцяці (ад пазашлюбнай сувязі);

   • П. дзіця з кім-н.

|| незак. прыжываць, ✂.