Verbum

прыкалоць, ✂; зак.

1. Прымацаваць шпількай.

   • П. кветку да валасоў.

2. Забіць чым-н. колючым (разм.).

   • П. кабана.

|| незак. прыколваць, ✂.

прыкамандзіраваць, ✂; зак.

Адкамандзіраваўшы, прызначыць куды-н. часова.

• П. да шпіталя.

|| незак. прыкамандзіроўваць, ✂.

прыкархнуць, ✂; зак. (разм.).

Заснуць на кароткі час.

• П. седзячы.

прыкарэлы, ✂.

Які прыкарэў, прысох.

• Прыкарэлыя бінты.

прыкарэць, ✂; зак.

Закарэўшы, прысохнуць.

• Павязка прыкарэла да раны.

прыкаціць, ✂; зак.

1. Коцячы, даставіць.

   • П. бервяно.

2. Тое, што і прыехаць (звычайна хутка ці нечакана; разм.).

   • Прыкаціў дарагі госць.

|| незак. прыкочваць, ✂.

прыкінуцца, ✂; зак. (разм.).

1. Тое, што і прытварыцца.

   • П. хворым.
   • Прыкінуўся, што нічога не разумее.

2. Раптоўна наступіць, прыстаць (пра хваробу).

   • Вогнік прыкінуўся.

|| незак. прыкідацца, ✂ і прыкідвацца, ✂.

прыкінуць, ✂; зак.

1. Прыблізна злічыць, вызначыць што-н. (разм.).

   • П. на лічыльніках.

2. што і чаго. Дабавіць.

   • Прыкінь тысяч сто.

|| незак. прыкідаць, ✂ і прыкідваць, ✂.

|| наз. прыкідка, ✂ і прыкідванне, ✂.

прыкіпець, ✂; зак. (разм.).

1. Прыстаць да вельмі нагрэтага дна і сценак пасудзіны.

   • Варэнне прыкіпела да чыгуна.

2. перан., да каго-чаго, са словамі: «душа», «сэрца» і пад. Захапіўшыся, вельмі прывязацца да чаго-н.

   • Душой п. да мора.
   • П. сэрцам да работы.

|| незак. прыкіпаць, ✂.

прыклад​¹, ✂, м.

1. Канкрэтная з’ява, факт, які прыводзіцца для тлумачэння, доказу чаго-н.

   • Ілюстраваць выступленне прыкладамі.
   • Гістарычныя прыклады.

2. Дзеянне, якое служыць узорам для пераймання, а таксама ўвогуле выдатны ўзор чаго-н.

   • Па прыкладу дарослых (так, як робяць дарослыя).
   • Паказаць п. чаго-н.
   • П. геройства.

3. Матэматычнае практыкаванне, якое патрабуе некаторых дзеянняў над лікамі.

   • Алгебраічныя прыклады.
   • Рашыць прыклады.