Verbum

прапанова, ✂, ж.

1. гл. прапанаваць.

2. Тое, што прапанавана, прапануецца.

   • Унесці прапанову.
   • Рацыяналізатарская п.

3. Просьба стаць жонкай.

   • Зрабіць прапанову.
   • Прыняць чыю-н. прапанову.

прапароць, ✂; зак.

Разарваць, разрэзаць наскрозь чым-н. вострым.

• П. чаравік.
• П. жывот (параніць).

|| незак. прапорваць, ✂.

прапарцыянальнасць, ✂, ж.

1. гл. прапарцыянальны.

2. У матэматыцы: такая залежнасць паміж велічынямі, пры якой павелічэнне адной з іх цягне за сабой змяненне другой у столькі ж разоў.

   • Прамая п. (пры якой з павелічэннем адной велічыні другая павялічваецца).
   • Адваротная п. (пры якой з павелічэннем адной велічыні другая памяншаецца).

прапарцыянальны, ✂.

1. У матэматыцы: які знаходзіцца ў адносінах прапарцыянальнасці (у 2 знач.).

   • Прапарцыянальныя велічыні.

2. Які знаходзіцца ў пэўных колькасных адносінах, адпаведнасці з чым-н.

   • Прапарцыянальнае прадстаўніцтва.

3. Які мае правільныя прапорцыі (у 2 знач.), суразмерны.

   • П. склад цела.

|| наз. прапарцыянальнасць, ✂.

прапаршчык, ✂, м.

1. Воінскае званне асоб, якія добраахвотна праходзяць службу звыш устаноўленага тэрміну, а таксама асоба, што носіць гэта званне.

2. У царскай арміі: самы малодшы афіцэрскі чын, а таксама асоба ў гэтым чыне.

|| прым. прапаршчыцкі, ✂.

прапарыцца, ✂; зак.

1. Выпарыцца, папарыцца як належыць.

2. Правесці які-н. час парачыся.

|| незак. прапарвацца, ✂.

прапарыць, ✂; зак.

Выпарыць (у 1 знач.) як належыць, апрацаваць парай.

• П. драўніну.

|| незак. прапарваць, ✂.

|| наз. прапарванне, ✂ і прапарка, ✂.

|| прым. прапарачны, ✂.

прапасці, ✂; зак.

1. Знікнуць невядома куды.

   • Дакументы прапалі.
   • Дзе ты на тыдзень прапаў? (не прыходзіў на працягу тыдня).

2. Перастаць быць бачным ці чутным.

   • Коннік сеў на каня і прапаў з віду.

3. Страціцца, знікнуць; загінуць, памерці.

   • Прапаў спакой, боль.
   • Гэты чалавек нідзе не прападзе.

4. Прайсці без карысці, безвынікова.

   • Паўдня прапала.

|| незак. прападаць, ✂.

• Дзе наша не прападала! (гаворыцца, калі хто-н. ідзе на рызыку, спадзеючыся на ўдачу; разм,).

|| наз. прапажа, ✂.

прапаўзці, ✂; зак.

1. Прасунуцца паўзком куды-н., па чым-н., міма чаго-н.

   • П. па зямлі.

2. Паўзком пераадолець якую-н. адлегласць.

   • П. некалькі метраў.

|| незак. прапаўзаць, ✂.

прапахлы, ✂.

Насычаны якім-н. пахам.

• Прапахлае дымам адзенне.