Verbum

прапахнуць, ✂; зак.

Насыціцца якім-н. пахам.

• Рукі прапахлі смалой.

прапацелы, ✂.

Насычаны потам.

• Прапацелая кашуля.

прапацець, ✂; зак.

1. Моцна спацець, выдзеліць многа поту.

   • П. ад лякарства.

2. Насыціцца потам.

   • Шапка прапацела.

3. перан. Правесці які-н. час у цяжкай рабоце (разм.).

   • П. над чарцяжом дацямна.

прапашнік, ✂, м. (спец.).

Сельскагаспадарчая прылада для апрацоўкі міжраддзяў.

прапашны, ✂.

Які сеецца радамі, з шырокімі міжраддзямі для зручнай апрацоўкі.

• Прапашныя культуры.

прапашчы, ✂ (разм.).

1. Такі, які нельга вярнуць, атрымаць назад.

   • Прапашчыя грошы.

2. Безнадзейны, ні да чаго не прыгодны.

   • Прапашчая справа.
   • П. чалавек.

прапедэўтыка, ✂, ж. (кніжн.).

Папярэдні курс ведаў пра што-н.

|| прым. прапедэўтычны, ✂.

• П. курс (даступны).

прапелер, ✂, м.

У самалётаў, верталётаў, дырыжабляў, аэрасаней: паветраны вінт.

|| прым. прапелерны, ✂.

праперчыць, ✂; зак.

Многа насыпаць перцу, насыціць перцам.

|| незак. праперчваць, ✂.

прапець, ✂; зак.

1. гл. пець.

2. Страціць ад спявання (голас; разм.).

   • П. свой голас.

3. Правесці які-н. час, займаючыся спяваннем.

   • П. увесь вечар.