Verbum

калектар, ✂, м.

1. Установа, якая займаецца зборам і размеркаваннем чаго-н. па падведамасных яму арганізацыях.

   • Бібліятэчны к.

2. Шырокая труба ці канал для адводу вадкасцей або газаў (спец.).

3. Частка генератара пастаяннага току, якая служыць для ператварэння пераменнага току ў пастаянны (спецыяльны тэрмін).

4. Рабочы геалагічнай партыі, які збірае і захоўвае ўзоры горных парод.

5. Падземная галерэя для ўкладкі кабеляў (спец.).

   • Кабельны к.

|| прым. калектарны, ✂.

калектывізаваць, ✂; зак. і незак.

Правесці (праводзіць) калектывізацыю.

• К. сельскую гаспадарку.

калектывізацыя, ✂, ж.

Аб’яднанне аднаасобных гаспадарак у буйныя калектыўныя гаспадаркі.

• К. сельскай гаспадаркі.

калектывізм, ✂, м.

Супольнасць, калектыўны пачатак як прынцып грамадскага жыцця і дзейнасці людзей, супрацьлеглы індывідуалізму.

• Дух калектывізму.

|| прым. калектывісцкі, ✂.

калектывіст, ✂, м.

Прыхільнік калектывізму.

|| ж. калектывістка, ✂.

|| прым. калектывісцкі, ✂.

калектыў, ✂, м.

Група людзей, аб’яднаных агульнай работай, вучобай, агульнымі інтарэсамі.

• Рабочы к.
• К. інстытута.

калектыўны, ✂.

1. Уласцівы калектыву, заснаваны на супольнасці працы, інтарэсаў.

   • К. дух.

2. Агульны, сумесны, які выконваецца калектывам.

   • Калектыўная гаспадарка.

3. Прызначаны для калектыву.

   • Калектыўнае забеспячэнне.

|| наз. калектыўнасць, ✂.

калекцыя, ✂, ж.

Сістэматызаваны набор аднародных прадметаў.

• К. мінералаў.

|| прым. калекцыйны, ✂.

калекцыянер, ✂, м.

Чалавек, які займаецца калекцыяніраваннем.

|| ж. калекцыянерка, ✂.

|| прым. калекцыянерскі, ✂.

калекцыяніраваць, ✂; незак.

Збіраць калекцыю.

• К. манеты.

|| наз. калекцыянерства, ✂ і калекцыяніраванне, ✂.