Verbum

перайграць, ✂; зак.

1. Сыграць паўторна.

   • П. партыю.

2. перан. Вырашыць па-іншаму, зрабіць інакш, змяніць (разм.).

   • Яны ўдвух перайгралі тую справу.

3. Сыграць усё, многае.

   • П. усе п’есы.

4. без дапаўнення. Сыграць ролю ненатуральна, перабіраючы меру (разм.).

   • У гэтай сцэне артыст яўна перайграў.

|| незак. пераігрываць, ✂.

|| наз. пераігрыванне, ✂.

пераймальнік, ✂, м.

Той, хто запазычвае, пераймае што-н. у каго-, чаго-н.

|| ж. пераймальніца, ✂.

|| прым. пераймальніцкі, ✂.

пераймальніцтва, ✂, н. (неадабр.).

Несамастойнасць у творчасці, наследаванне, перайманне.

пераймальны, ✂.

Які ўяўляе сабой перайманне.

• Пераймальная літаратура.

|| наз. пераймальнасць, ✂.

перайменаваць, ✂; зак.

Даць каму-, чаму-н. новую назву або імя.

• П. вуліцу.

|| незак. пераймяноўваць, ✂.

перайначыць, ✂; зак.

Змяніўшы, зрабіць іншым.

• П. характар.

|| незак. перайначваць, ✂.

перайсці, ✂; зак.

1. што і цераз што. Ідучы, перамясціцца на процілеглы бок чаго-н.

   • П. дарогу.
   • П. цераз раку.
   • П. граніцу.
   • П. межы дазволенага (перан.).

2. Прайсці з аднаго месца на другое.

   • П. ў другі пакой.

3. Змяніць работу, стан, месца знаходжання.

   • П. на новую работу.
   • П. на трэці курс.

4. каму і да каго. Дастацца каму-, чаму-н. ад каго-, чаго-н., стаць чыёй-н. уласнасцю.

   • Гэта хата перайшла нам ад бацькоў.

5. у што, да чаго, на што. Прыняцца за што-н. іншае, пачаць дзейнічаць па-іншаму.

   • П. ў наступленне.
   • П. да абмеркавання чарговага пытання.
   • П. на нелегальнае становішча.

6. у што. Ператварыцца ў што-н. іншае, стаць другім.

   • Дождж перайшоў у снег.
   • Сяброўства перайшло ў каханне.

7. перан. Уступіць, ахвяраваць што-н. каму-н. (разм.).

   • Няхай лепш маё пяройдзе.

|| незак. пераходзіць, ✂.

|| наз. пераход, ✂.

• П. колькасці ў якасць.

перакаваць, ✂; зак.

1. Падкаваць нанава або ўсіх, многіх.

   • П. каню пярэднія ногі.
   • П. усіх коней.

2. Перарабіць каваннем.

   • П. мячы на аралы (высок.).

3. перан. Карэнным чынам змяніць, перавыхаваць (разм.).

   • П. свой характар.

|| незак. перакоўваць, ✂.

|| звар. перакавацца, ✂.

|| незак. перакоўвацца, ✂.

• Па ходу п’есы галоўны герой перакоўваецца.

|| наз. перакоўванне, ✂ і перакоўка, ✂.

пераказ, ✂, м.

1. гл. пераказаць.

2. Пісьмовая або вусная перадача сваімі словамі чаго-н. прачытанага, пачутага.

   • Зрабіць п. аповесці.

пераказаць, ✂; зак.

1. Расказаць, выкласці сваімі словамі што-н.

   • П. змест паэмы.

2. і з дадан. сказам. Паведаміць пра што-н. вусна; перадаць на словах чыю-н. просьбу, даручэнне і пад.

   • П. дома ўбачанае ў горадзе.
   • Перакажыце маім, што прыеду ў выхадны.

3. Расказаць падрабязна, паслядоўна пра ўсё, многае.

   • П. усе навіны.

|| незак. пераказваць, ✂.

|| наз. пераказ, ✂.