Verbum

перадсмяротны, ✂.

Які бывае, наступае перад смерцю.

• Перадсмяротная агонія.

перадсэрдзе, ✂, н. (спец.).

Адна з дзвюх камер сэрца.

• Правае п.
• Левае п.

|| прым. перадсэрдзевы, ✂.

перадужаць, ✂; зак. (разм.).

1. Узяць верх, перамагчы.

   • П. хваробу.

2. Падужаць усіх, многіх або ўсё, многае.

|| незак. перадужваць, ✂.

перадумаць, ✂; зак.

1. Падумаўшы, змяніць намер.

   • Хацеў зайсці да знаёмага, але перадумаў.

2. што, пра што, аб чым і без дапаўнення.

   • Падумаць пра многае або многа разоў.
   • Многа прыйшлося п. за апошні час.

|| незак. перадумваць, ✂.

перадумова, ✂, ж.

1. Папярэдняя ўмова чаго-н.

   • П. поспеху.

2. Зыходны пункт якога-н. разважання.

   • Зыходзіць з правільных перадумоў.

перадыхнуць, ✂; зак. (разм.).

Зрабіць кароткі перапынак для адпачынку (у час хадзьбы, працы і пад.).

• Касцы селі п.

перадышка, ✂, ж.

1. Невялікі перапынак, каб аддыхацца, перавесці дыханне.

   • Бегчы кіламетр без перадышкі.

2. перан. Часовае спыненне якой-н. дзейнасці.

   • П. ў спрэчках.

пераезд, ✂, м.

1. гл. пераехаць.

2. Месца, дзе пераязджаюць цераз што-н.

   • Чыгуначны п.

|| прым. пераезны, ✂.

• Пераезная будка.

пераемнік, ✂, м. (кніжн.).

Чый-н. прадаўжальнік; той, хто заняў чыё-н. месца.

• Падрыхтаваць сабе пераемніка.
• Пераемнікі Францыска Скарыны.

|| ж. пераемніца, ✂.

|| прым. пераемніцкі, ✂.

пераемны, ✂ (кніжн.).

Які ідзе паслядоўна, развіваецца ад аднаго да другога; заснаваны на непасрэдным пераходзе ад аднаго да другога.

• П. рад з’яў.
• Пераемная сувязь развіцця чаго-н.

|| наз. пераемнасць, ✂.