Verbum

перад​², прыназ.

1. На невялікай адлегласці ад пярэдняга боку чаго-н., насупраць каго-, чаго-н.

   • П. хатай.

2. За некаторы час да чаго-н.

   • П. захадам сонца.

3. Служыць для ўказання асобы, з’явы, у адносінах да якіх робіцца што-н.

   • Не адступаць п. цяжкасцямі.

4. У параўнанні з кім-, чым-н.

   • Чаго варты гэты конь п. тым ламавіком.

перад..., прыстаўка.

1. Ужыв. пры ўтварэнні назоўнікаў і азначае: спераду чаго-н., напр. перадгор’е, перадсэрдзе, перадгісторыя, перадумова.

2. Ужыв. пры ўтварэнні прыметнікаў і азначае: раней (у часе або прасторы) чаго-н., напр. пераднавальнічны, перадпасяўны, перадінфарктны, пераднаціскны.

перада, прыназ.

Тое, што і перад; ужыв. у спалучэнні «перада мной (мною)».

• Ён чаргу займаў перада мной.

перадавая, ✂, ж.

1. Перадавы артыкул у газеце, перадавіца.

2. Участак баёў, перадавая пазіцыя.

   • Знаходзіцца на перадавой.

перадаверыць, ✂; зак.

Даверыць другому тое, што даверана самому.

|| незак. перадавяраць, ✂.

перадавік, ✂, м.

Той, хто дасягнуў найлепшых вынікаў у рабоце, паказвае ўзоры свядомых, добрасумленных адносін да працы.

• П. вытворчасці.

перадавы, ✂.

1. Які ідзе, знаходзіцца наперадзе астатніх.

   • П. атрад.
   • Перадавая лінія.

2. перан. Які стаіць вышэй за іншых па ўзроўню развіцця, прагрэсіўны.

   • Перадавая тэхніка.

перадапошні, ✂.

Які папярэднічае апошняму.

• Студэнт перадапошняга курса.

перадаручыць, ✂; зак.

Даручыць другому выкананне таго, што даручана самому.

• П. работу намесніку.

|| незак. перадаручаць, ✂.

перадатачны, ✂.

1. Які прызначаны, служыць для перадачы каго-, чаго-н.

   • П. механізм.
   • П. пункт.

2. Які пацвярджае перадачу чаго-н. каму-н.

   • П. акт.