Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

перадатчык, , м.

Апарат для перадачы паведамленняў, сігналаў, адлюстраванняў і г.д. у радыёвяшчанні, тэлебачанні, тэлеграфнай сувязі і г.д.

  • Лямпавы п.
  • Светлавы п.

перадацца, ; зак.

Перайсці ад аднаго да другога.

  • Твой вясёлы настрой перадаўся і нам.
  • Хвароба перадалася дзіцяці.

|| незак. перадавацца, .

перадаць, ; зак.

  1. Аддаць, уручыць, паведаміць каму-н.

    • П. пакет.
    • П. пачутае.
    • П. свае веды моладзі (перан.).
  2. Распаўсюдзіць, давесці да каго-н. якім-н. чынам.

    • П. канцэрт па ё.
  3. Узнавіць, выкласці, адлюстраваць.

    • Правільна п. думку аўтара.
  4. Аддаць у распараджэнне, на разгляд.

    • П. справу ў суд.
  5. Аддаць у карыстанне.

    • П. сваю калекцыю музею.
  6. Даць чаго-н. больш, чым трэба.

    • П. дзесяць рублёў пры разліку.
  7. Перайсці меру ў чым-н., перастарацца (разм.).

    • Ён не вельмі перадасць у рабоце.

|| незак. перадаваць, .

|| наз. перадача, .

перадача, , ж.

  1. гл. перадаць.

  2. Тое, што перадаецца па ё, тэлебачанні.

    • Музычная п.
    • Слухаць перадачу па радыё.
  3. Прадукты харчавання, рэчы, якія перадаюцца каму-н. (напр. хвораму ў бальніцу).

    • Прынесці перадачу хвораму.
  4. Механізм, які перадае рух ад адной часткі прыстасавання да другой.

    • Зубчастая п.

перадгор’е, , н.

Узвышаная мясцовасць перад гарамі.

  • Перадгор’і Каўказа.

перадзвіжнік, , м.

Перадавы, дэмакратычна настроены мастак-рэаліст другой паловы 19 ст. у Расіі, удзельнік так зв. «перадзвіжных выставак».

|| прым. перадзвіжніцкі, .

перадзерці, ; зак.

Тое, што і перадраць.

|| незак. перадзіраць, .

перадзяліць, ; зак.

Падзяліць нанава, іначай.

  • П. зямельны ўчастак.

|| незак. перадзельваць, .

|| наз. перадзел, .

перадойка, , ж.

Тое, што і ялавіца, ялаўка;

перадок, , м.

  1. Пярэдняя частка калёс, саней і пад.

  2. Двухколка для снарадаў і перавозкі гармат.

    • Адчапіць гармату ад перадка.

|| прым. перадковы, .