Verbum

пекла, ✂, н.

1. Паводле рэлігійна-містычных уяўленняў — месца, дзе церпяць вечныя пакуты душы памёршых грэшнікаў.

   • У чорта ў пекле.
   • Лезці раней за бацьку ў пекла (прымаўка: паспешліва і недарэчна ўмешвацца ў чые-н. справы, апярэджваючы каго-, што-н.; разм. іран.)

2. Моцная гарачыня, спёка (разм.).

   • Не сядзі на самым пекле.
   • Трапіць у самае п. (перан. у гарачае месца бою, у разгар злосных спрэчак і пад.).

3. перан. Пра нясцерпныя ўмовы жыцця, іншыя ўмовы, стан.

   • П. вайны.
   • Душэўнае п.

|| прым. пякельны, ✂.

пеленг, ✂, м. (спец.).

Вугал паміж стрэлкай компаса і напрамкам, па якім відаць дадзены прадмет або чуваць дадзены гук.

пеленгаваць, ✂; незак. (спец.).

Вызначаць пеленг чаго-н.

• П. радыёстанцыю.

|| зак. запеленгаваць, ✂.

|| наз. пеленгаванне, ✂ і пеленгацыя, ✂.

пеленгатар, ✂, м. (спец.).

Прылада для пеленгавання.

• Аптычны п.

пелікан, ✂, м.

Вялікая вадаплаўная птушка з доўгай дзюбай і вялікім мяшком пад ёю.

|| прым. пеліканавы, ✂ і пеліканаў, ✂.

пельмені, ✂, м.

Кулінарны выраб — род маленькіх піражкоў з прэснага цеста, начыненых мясным або рыбным фаршам.

• Сібірскія п.

|| прым. пельменны, ✂.

• П. цэх.

пельменная, ✂, ж.

Сталовая, у якой пельмені з’яўляюцца абавязковай стравай.

пелюшцы, ✂.

Закраіны ў начоўках.

пемза, ✂, ж.

Лёгкая порыстая вулканічная парода, кавалкі якой ужыв. для паліроўкі, чысткі.

|| прым. пемзавы, ✂.

пена, ✂, ж.

1. Пузырыстая маса, якая ўтвараецца на паверхні некаторых вадкасцей.

   • Марская п.
   • Мыльная п.
   • Зняць пену з супу.

2. Густая белаватая з пузыркамі сліна, якая выступае на губах пры некаторых хваробах, моцным хваляванні.

   • З пенай на губах гаварыць (таксама перан. у гневе, раз’юшанасці; разм. неадабр.).

|| прым. пенны, ✂.