Verbum

патрапіць, ✂; зак. (разм.).

1. у каго-што, на што.

   • Папасці, пацэліць.
   • Не п. рукой у рукаў.

2. Апынуцца дзе-н., трапіць куды-н.

   • Як ты сёння патрапіла аж у горад?

3. Дагадзіць.

   • Яму цяжка п.

4. з інф. Змагчы, здолець зрабіць што-н.

   • Я не патрапіў дакладна адказаць ім.

|| незак. патрапляць, ✂.

патрашыць, ✂; незак.

Вымаць вантробы.

• П. курыцу.
• П. сумкі (перан. даставаць усё, што ў іх знаходзіцца; разм.).

|| зак. выпатрашыць, ✂.

патроіцца, ✂; зак.

Павялічыцца, узмацніцца ўтрая.

• Рады барацьбітоў патроіліся.

|| незак. патройвацца, ✂.

патроіць, ✂; зак.

Павялічыць, узмацніць утрая.

• П. намаганні.
• П. энергію.

|| незак. патройваць, ✂.

|| наз. патройванне, ✂.

патройны, ✂.

Які складаецца з трох частак, трайны.

• П. канат.

патрон​¹, ✂, м.

1. Гільза з капсулем, зарадам і куляй (або шротам).

   • Баявыя патроны.

2. Полая трубка, цыліндр для ўсталявання чаго-н. у розных прыстасаваннях, прыборах (спец.).

|| прым. патронны, ✂.

патрон​², ✂, м.

1. У старажытным Рыме: асоба, якая брала пад сваю апеку бедных.

2. Гаспадар прадпрыемства, фірмы.

3. перан. Заступнік, абаронца (кніжн.).

патроннік, ✂, м. (спец.).

Задняя частка канала ствала агнястрэльнай зброі, куды ўкладваецца патрон​¹ (у 1 знач.).

патроху, прысл.

1. У невялікай колькасці, нямнога.

   • Ён есць п., але часта.

2. Паступова, з цягам часу.

   • Хворы пачаў п. папраўляцца.

патрубак, ✂, м. (спец.).

Кароткая трубка, якая служыць адводам у трубаправодах, рэзервуарах і пад.

|| прым. патрубкавы, ✂.