Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

патанчыць, ; зак.

Зрабіць танчэйшым (гл. тонкі ў 1 знач.).

  • П. нітку.

|| незак. патанчаць, і патончваць, .

|| наз. патанчэнне, і патончванне, .

патанчэлы, .

Які стаў тонкім, танчэйшым.

  • Патанчэлая шыя.

патапіцца, ; зак.

Утапіцца — пра ўсіх, многіх ці пра ўсё, многае.

  • Усе патапіліся ў моры.

патарчака, і патырчака, , ж.

Востры прадмет, які тырчыць адкуль-н.

  • Наткнуцца на патырчаку.

патаўсціцца, ; зак.

Стаць таўсцейшым.

|| незак. патаўшчацца, .

патаўсціць, ; зак.

Зрабіць таўсцейшым.

  • П. нітку.

|| незак. патаўшчаць, .

|| наз. патаўшчэнне, .

паткнуцца, ; зак. (разм.).

  1. Сунуцца, паказацца куды-н.

    • П. ў дзверы.
  2. перан. Паспрабаваць што-н. зрабіць, памкнуцца.

    • П. сказаць слова.

|| незак. патыкацца, .

патлець, ; зак.

  1. Сатлець — пра ўсё, многае.

  2. Тлець некаторы час.

    • Галавешкі патлелі.

патлівы, .

Які моцна і часта пацее.

  • Патлівыя рукі.

|| наз. патлівасць, .

патлы, (разм. пагард.).

Доўгія нерасчэсаныя валасы; кудлы.