Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

патанчыць, ✂; зак.

Зрабіць танчэйшым (гл. тонкі ў 1 знач.).

  • П. нітку.

|| незак. патанчаць, ✂ і патончваць, ✂.

|| наз. патанчэнне, ✂ і патончванне, ✂.

патанчэлы, ✂.

Які стаў тонкім, танчэйшым.

  • Патанчэлая шыя.

патапіцца, ✂; зак.

Утапіцца — пра ўсіх, многіх ці пра ўсё, многае.

  • Усе патапіліся ў моры.

патарчака, ✂ і патырчака, ✂, ж.

Востры прадмет, які тырчыць адкуль-н.

  • Наткнуцца на патырчаку.

патаўсціцца, ✂; зак.

Стаць таўсцейшым.

|| незак. патаўшчацца, ✂.

патаўсціць, ✂; зак.

Зрабіць таўсцейшым.

  • П. нітку.

|| незак. патаўшчаць, ✂.

|| наз. патаўшчэнне, ✂.

паткнуцца, ✂; зак. (разм.).

  1. Сунуцца, паказацца куды-н.

    • П. ў дзверы.
  2. перан. Паспрабаваць што-н. зрабіць, памкнуцца.

    • П. сказаць слова.

|| незак. патыкацца, ✂.

патлець, ✂; зак.

  1. Сатлець — пра ўсё, многае.

  2. Тлець некаторы час.

    • Галавешкі патлелі.

патлівы, ✂.

Які моцна і часта пацее.

  • Патлівыя рукі.

|| наз. патлівасць, ✂.

патлы, ✂ (разм. пагард.).

Доўгія нерасчэсаныя валасы; кудлы.