Verbum

пастаяць, ✂; зак.

1. гл. стаяць.

2. Стаяць некаторы час.

3. пастой. Ужыв. ў знач.: пачакай, не спяшайся, а таксама як выражэнне здзіўлення, нязгоды, прыпамінання чаго-н. (разм.).

   • Пастой(це), давай(це) добра тут падумаем.

паства, ✂, ж., зб. (уст.).

Вернікі, прыхаджане якой-н. царквы.

пастка, ✂, ж.

1. Прыстасаванне для лоўлі звяроў.

   • Паставіць пастку на шашка.

2. Нечаканая небяспека, засада.

   • Унікнуць пасткі на дарозе.

3. перан. Хітры манеўр для заманьвання праціўніка ў небяспечнае становішча.

   • Прыдумаць пастку для ворага.

|| прым. пасткавы, ✂.

пастой, ✂, м.

Стаянка войск, ваенных на прыватных кватэрах.

• Развесці салдат на п.

пастоптваць, ✂; зак.

Стаптаць усё, многае.

• Дзеці пастоптвалі абутак.

пасточвацца, ✂; зак.

Зрабіцца тонкім ад тачэння — пра ўсё, многае.

пасточваць​¹, ✂; зак.

Стачыць усё, многае.

• П. нажы.

пасточваць​², ✂; зак.

Стачыць усё, многае.

пастраляць, ✂; зак.

1. Правесці некаторы час, займаючыся стральбой.

   • П. у цэль.

2. Расстраляць, забіць усіх, многіх.

   • Карнікі пастралялі людзей.

3. Расходаваць пры стральбе.

   • П. усе патроны.

пастрасаць, ✂ і пастрэсваць, ✂; зак.

Стрэсці ўсё, многае.