Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пасталелы, .

Які пасталеў, зрабіўся сталым.

  • Вярнуцца з арміі пасталелым.

пастамент, , м.

Аснова, фундамент помніка, калоны, статуі.

  • Гранітны п.

пастанавіць, ; зак.

Прыняць якую-р. пастанову.

  • П. адзінагалосна.

|| незак. пастанаўляць, .

пастанова, , ж.

  1. Калектыўнае рашэнне або ўрадавае распараджэнне.

    • П. педагагічнага савета.
  2. Адна з форм судовага рашэння.

    • П. суда.
    • Прыватная п.

пастаноўка, , ж.

  1. гл. ставіць.

  2. Становішча, манера трымаць якую-н. частку цела.

    • Правільная п. ног.
  3. Спосаб рабіць што-н., арганізацыя чаго-н.

    • П. музычнай адукацыі ў школах.
  4. Р -новак. Тое, што і спектакль.

    • Тэатральная п.

|| прым. пастановачны, .

пастаноўшчык, , м.

Работнік, які кіруе пастаноўкай спектакля, відовішча, рэжысёр.

пастар, , м.

Пратэстанцкі святар.

|| прым. пастарскі, .

пастараль, , ж.

Жанр у літаратуры і мастацтве Еўропы 14—18 стст., у якім ідылічна паказваецца жыццё пастухоў і пастушак на ўлонні прыроды.

|| прым. пастаральны, .

пастарнак, , м.

Агародная і дзікарослая расліна з прыемным пахам, караняплод з жоўтымі кветкамі, ужыв. як прыправа.

пастаронкавы, .

Які робіцца па старонках.

  • П. падлік.