Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пасплятацца, ; зак.

Сплесціся — пра ўсё, многае.

пасплятаць, ; зак.

Сплесці ўсё, многае.

паспойваць, ; зак.

Прывучыць да п’янства.

  • Паспойвалі хлопцаў сябры.

паспорваць, ; зак.

  1. Адпароць, аддзяліць усё, многае.

    • П. нашыўкі.
  2. Палкай, шастом скінуць усё, многае.

    • П. гнёзды.

паспраўляць, ; зак.

Справіць усё, многае або ўсім, многім.

  • П. касцюмы.

паспрачацца, ; зак.

  1. гл. спрачацца.

  2. Уступіць у спрэчку, у спаборніцтва.

    • П. ў майстэрстве.
  3. Правесці які-н. час у спрэчцы.

    • Яна любіць п.

паспускаць, ; зак.

Спусціць усё, многае або ўсіх, многіх.

  • П. сабак з прывязі.
  • П. ваду ў канаву.

паспытаць, ; зак.

  1. Пакаштаваць, паспрабаваць на смак.

    • П. кураціны.
  2. перан. Зведаць у жыцці, на практыцы (разм.).

    • П. на сваёй скуры што-н. (пераканацца ў чым-н. на сваім вопыце; разм.).

паспяваць1, ; зак.

Правесці які-н. час спяваючы.

  • П. песні.

паспяваць2, ; незак.

  1. гл. паспець.

  2. Тое, што і спець (разм.).

    • Збожжавыя паспяваюць да жніўня.