Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

паспяваць​3, ✂; незак.

  1. гл. паспець.

  2. Добра вучыцца, паспяхова займацца вучэбнымі прадметамі.

    • Не паспявае па матэматыцы.

паспяховасць, ✂, ж.

  1. гл. паспяховы.

  2. Ступень засваення вучнямі ведаў.

    • Павысіць п.
    • Высокая п. навучэнцаў.

паспяховы, ✂.

Які заключае ў сабе поспех, удалы.

  • Паспяховае асваенне тэхнікі.
  • Паспяхова (прысл.) выканаць абавязацельствы.

|| наз. паспяховасць, ✂.

пасрэднасць, ✂, ж.

  1. гл. пасрэдны.

  2. Пасрэдны, бяздарны чалавек.

пасрэднік, ✂, м.

Асоба ці арганізацыя, пры ўдзеле якіх вядуцца перагаворы паміж бакамі.

|| ж. пасрэдніца, ✂.

|| прым. пасрэдніцкі, ✂.

пасрэдніцтва, ✂, н.

Садзейнічанне пагадненню, здзелцы паміж бакамі.

  • П. пры куплі.

|| прым. пасрэдніцкі, ✂.

пасрэднічаць, ✂; незак.

Займацца пасрэдніцтвам, быць пасрэднікам.

  • П. у канфлікце.

пасрэдны, ✂.

Сярэдні па якасці, звычайны.

  • П. спецыяліст.
  • П. адказ на экзамене.

|| наз. пасрэднасць, ✂.

пассаджваць, ✂; зак.

Ссадзіць усіх, многіх.

пассоўвацца, ✂; зак.

Ссунуцца — пра ўсё, многае ці пра ўсіх, многіх.

  • Снапы пассоўваліся з воза.