Verbum

нябесны, ✂.

1. гл. неба.

2. перан. Цудоўны, чароўны, вельмі прыгожы.

   • Над цудам цуд н.
   • Нябеснае стварэнне.

○

• Нябесныя целы (спец.) — планеты, каметы, зоркі, галактыкі і іншыя касмічныя аб’екты, што вывучаюцца астраноміяй.

нябожчык, ✂, м.

Мёртвы чалавек, мярцвяк.

|| ж. нябожчыца, ✂.

|| прым. нябожчыцкі, ✂.

нябось, часц. ✂ (разм.).

Ужыв. для ўзмацнення зместу выказвання ў значэнні: напэўна, відаць.

• А. мае ж вы родненькія, замарыліся н.

нябыт, ✂, м.

Адсутнасць быцця, існавання, жыцця.

• Адысці ў н.

няважны, ✂.

1. Які не мае вялікага значэння; малазначны.

   • Няважная справа.

2. Не зусім добры, пасрэдны.

   • Н. тавар.
   • Н. настой.

|| наз. няважнасць, ✂.

няведанне, ✂, н.

Адсутнасць звестак аб чым-н.; адсутнасць ведаў у якой-н. галіне.

• Н. замежных моў падразае крылы ў навуку.

нявер’е, ✂, н.

1. Адсутнасць веры ў што-н., няўпэўненасць у чым-н.

   • Інжынеры часта з нявер’ем ішлі на будаўніцтва атамнай станцыі.

2. Адсутнасць веры ў бога.

няверны, ✂.

1. Які парушае вернасць каму-, чаму-н.; здрадлівы.

   • Н. сябар.

2. Які парушае вернасць у шлюбе.

   • Н. муж.

3. Недакладны ва ўспрыманні.

   • Н. слых.

4. Той (тая), хто вызнае чужую веру.

   • Гарэлі вёскі няверных (наз.) на беразе Дуная.

|| наз. нявернасць, ✂.

няверуючы, ✂, м.

Той, хто адмаўляе рэлігію, не верыць у існаванне бога.

• Ён н.

|| ж. няверуючая, ✂.

нявеста, ✂, ж.

Дзяўчына або жанчына, якая выходзіць замуж, а таксама дзяўчына, якая дасягнула шлюбнага ўзросту.

• Жаніх і н.
• У суседкі ўжо дачка н.