Verbum

контрразведчык, ✂, м.

Работнік контрразведкі.

|| ж. контрразведчыца, ✂.

контррэвалюцыя, ✂, ж.

Барацьба ворагаў рэвалюцыі супраць дзейнасці рэвалюцыйных уладаў.

|| прым. контррэвалюцыйны, ✂.

контррэвалюцыянер, ✂, м.

Удзельнік, прыхільнік контррэвалюцыі.

|| ж. контррэвалюцыянерка, ✂.

контрудар, ✂, м.

Удар, які наносяць войскі па арміі праціўніка, з мэтай яго разгрому і пераходу ў наступленне.

• Нанесці ворагу к. з фланга.

контры:

• быць у контрах (разм.) — быць у непрыязных адносінах з кім-н., знаходзіцца ў звадцы.

контр-адмірал, ✂, м.

Першае адміральскае званне або чын у флоце, роўнае званню генерал-маёра ў сухапутных войсках, а таксама асоба, якая мае гэта званне.

|| прым. контр-адміральскі, ✂.

контур, ✂, м.

Абрыс, лінія, якая ачэрчвае што-н.

• К. лесу.
• К. будынка.

|| прым. контурны, ✂.

• Контурная лінія (перарывістая лінія з кропак або кароткіх рысак).
• Контурная карта (геаграфічная карта, на якую нанесены толькі абрысы вадаёмаў і сушы).

конус, ✂, м.

1. Геаметрычнае цела, якое ўтвараецца вярчэннем прамавугольнага трохвугольніка вакол аднаго з яго катэтаў.

2. Прадмет такой формы.

   • К. тэрыкона.

|| прым. конусны, ✂.

конусападобны, ✂.

Які мае выгляд конуса.

кончаны, ✂.

Вырашаны, закончаны.

• Кончаная справа.

◊

• Кончаны чалавек — непапраўны ў сваіх паводзінах, дзеяннях чалавек; такі, ад якога нічога добрага нельга чакаць у будучым.