Verbum

комін, ✂, м.

Труба для адводу дыму з печы.

|| прым. комінны, ✂.

комкаць, ✂; незак.

1. Тое, што і камячыць.

2. Рабіць наспех, скарачаючы, заканчваючы.

   • К. даклад.

|| зак. скомкаць, ✂.

компас, ✂, м.

Прыбор для вызначэння старон свету, у якім намагнічаная стрэлка заўсёды паказвае на поўнач.

|| прым. компасны, ✂.

комплекс, ✂, м.

1. Сукупнасць, спалучэнне чаго-н., што складае адно цэлае.

   • Мемарыяльны к.
   • К. гімнастычных практыкаванняў.

2. Сукупнасць звязаных адзін з адным галін народнай гаспадаркі ці прадпрыемстваў розных галін гаспадаркі.

   • Аграпрамысловы к.
   • Тэрытарыяльна-вытворчы к.
   • Ваенна-прамысловы к.
   • Паліўна-энергетычны к.

3. Група пабудоў адзінага прызначэння.

   • Жывёлагадоўчы к.
   • Спартыўны к.

|| прым. комплексны, ✂.

• Комплексная аўтаматызацыя.

кон, ✂, м.

1. Месца, дзе ставяцца фігуры, якія трэба выбіваць (пры гульні ў гарадкі, пікара і пад.) або месца, куды кладзецца стаўка ў азартных гульнях.

   • Начарціць к.
   • Паставіць грошы на к.

2. Адна партыя якой-н. гульні.

   • Згуляць адзін к.

конаўка, ✂, ж.

Металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.

|| прым. конавачны, ✂.

кондар, ✂, м.

Вялікая драпежная птушка сямейства грыфаў з голай галавой і шыяй, якая корміцца пераважна падлай.

конегадовец, ✂, м.

Спецыяліст па конегадоўлі.

конегадоўля, ✂, ж.

Развядзенне коней як галіна жывёлагадоўлі.

|| прым. конегадоўчы, ✂.

• Конегадоўчая гаспадарка.

конік, ✂, м.

Насякомае, якое скача і стракоча крыламі.

|| прым. конікавы, ✂.