Verbum

мардва, ✂, ж., зб., ✂.

Народ, які складае насельніцтва Мардоўскай Рэспублікі, што ўваходзіць у склад Расійскай Федэрацыі.

|| ж. мардоўка, ✂.

|| прым. мардоўскі, ✂.

мардоўцы, ✂, м.

Тое, што і мардва.

|| ж. мардоўка, ✂.

|| прым. мардоўскі, ✂.

маржаня, ✂ і маржанё, ✂, н.

Дзіцяня маржа.

маржыха, ✂, ж.

1. гл. морж.

2. Самка маржа.

марзянка, ✂, ж. (разм.).

Азбука Морзе — сістэма ўмоўных знакаў для перадачы па тэлеграфе.

• Стук марзянкі.

марка, ✂, ж.

1. Знак аплаты паштовых і некаторых іншых збораў звычайна ў выглядзе чатырохвугольнай паперкі з абазначэннем цаны і якім-н. малюнкам.

   • Калекцыя марак.

2. Гандлёвы знак, кляймо на вырабах і таварах.

   • Фабрычная м.
   • Трымаць (вытрымліваць) марку (перан. падтрымліваць сваю рэпутацыю).

3. Гатунак, тып вырабу, тавару.

   • М. машыны.
   • М. віна.

4. Грашовая адзінка ў Германіі і ў Фінляндыі.

|| памянш. марачка, ✂.

|| прым. марачны, ✂.

• Марачнае віно.

маркетынг, ✂, м. (спец.).

Сістэма арганізацыі гаспадарчай дзейнасці, заснаваная на вывучэнні рыначнага попыту, магчымасцей збыту прадукцыі, рэалізацыі паслуг.

маркёр​¹, ✂, м.

Асоба, якая прыслужвае і вядзе падлік пры гульні ў більярд.

|| прым. маркёрны, ✂.

маркёр​², ✂, м. (спец.).

Спецыяльнае сельскагаспадарчае прыстасаванне да пасяўнога агрэгата, якім праводзяцца рысы на ворнай зямлі пры пасеве або пасадцы.

• Конны м.

|| прым. маркёрны, ✂.

маркі, ✂.

1. Які лёгка робіцца брудным (пра тканіну, адзенне светлага колеру).

   • М. колер.

2. Такі, ад якога можна забрудзіцца.

   • Маркая праца.

|| наз. маркасць, ✂.