Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

марадзёрстваваць, ; незак.

Займацца марадзёрствам.

маразілка, , ж. (разм.).

Камера халадзільніка для хуткага замарожвання мясных, рыбных і інш. харчовых прадуктаў.

маразм, , м.

Стан поўнага ўпадку псіхафізічнай дзейнасці.

  • Старэчы м.

|| прым. маразматычны, .

маразматык, , н.

Чалавек, які знаходзіцца ў стане маразму.

|| ж. маразматычка, .

марак, , м.

  1. Той, хто служыць у марскім флоце.

  2. Чалавек, які добра ведае мора і марскую справу.

|| памянш. марачок, .

|| прым. марацкі, .

маракен, , м.

Тканіна са штучнага шоўку, падобная на крэпдэшын.

|| прым. маракенавы, .

марал, , м.

Буйны сібірскі алень з вялікімі рагамі.

|| прым. маралавы, .

  • Маралавыя рогі.
  • М. запаведнік.

маралізаваць, ; незак. (кніжн.).

Прапаведаваць строгую мараль, павучаць.

|| наз. маралізацыя, і маралізаванне, .

мараліст, , м. (кніжн.).

Чалавек, які любіць маралізаваць.

|| ж. маралістка, .

мараль, , ж.

  1. Сукупнасць прынцыпаў і норм паводзін людзей між сабой і ў адносінах да грамадства.

    • Чалавек высокай маралі.
  2. Лагічны, павучальны вывад з чаго-н.

    • М. байкі.
  3. Павучанне, натацыя (разм.).

    • Чытаць м.

|| прым. маральны, .