Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

марадзёрстваваць, ✂; незак.

Займацца марадзёрствам.

маразілка, ✂, ж. (разм.).

Камера халадзільніка для хуткага замарожвання мясных, рыбных і інш. харчовых прадуктаў.

маразм, ✂, м.

Стан поўнага ўпадку псіхафізічнай дзейнасці.

  • Старэчы м.

|| прым. маразматычны, ✂.

маразматык, ✂, н.

Чалавек, які знаходзіцца ў стане маразму.

|| ж. маразматычка, ✂.

марак, ✂, м.

  1. Той, хто служыць у марскім флоце.

  2. Чалавек, які добра ведае мора і марскую справу.

|| памянш. марачок, ✂.

|| прым. марацкі, ✂.

маракен, ✂, м.

Тканіна са штучнага шоўку, падобная на крэпдэшын.

|| прым. маракенавы, ✂.

марал, ✂, м.

Буйны сібірскі алень з вялікімі рагамі.

|| прым. маралавы, ✂.

  • Маралавыя рогі.
  • М. запаведнік.

маралізаваць, ✂; незак. (кніжн.).

Прапаведаваць строгую мараль, павучаць.

|| наз. маралізацыя, ✂ і маралізаванне, ✂.

мараліст, ✂, м. (кніжн.).

Чалавек, які любіць маралізаваць.

|| ж. маралістка, ✂.

мараль, ✂, ж.

  1. Сукупнасць прынцыпаў і норм паводзін людзей між сабой і ў адносінах да грамадства.

    • Чалавек высокай маралі.
  2. Лагічны, павучальны вывад з чаго-н.

    • М. байкі.
  3. Павучанне, натацыя (разм.).

    • Чытаць м.

|| прым. маральны, ✂.