Verbum

маральны, ✂.

1. гл. мараль.

2. Які адпавядае правілам маралі, якому ўласціва высокая мараль.

   • М. кодэкс.

3. Унутраны, душэўны.

   • Маральная падтрымка.
   • Высокі м. дух.

○

• Маральны знос (спец.) — старэнне (тэхнікі, апаратуры) ў сувязі са з’яўленнем новых, больш дасканалых машын.

|| наз. маральнасць, ✂.

мараплаванне, ✂, н.

Плаванне па морах і акіянах, а таксама майстэрства вадзіць караблі.

|| прым. мараплавальны, ✂.

мараплавец, ✂, м.

Вандроўнік па морах.

|| прым. мараплавальны, ✂.

мараторый, ✂, м. (спец.).

Устаноўленая ўрадам адтэрміноўка выканання абавязацельстваў на пэўны тэрмін або на перыяд дзеяння якіх-н. надзвычайных абставін (вайна, крызіс, стыхійнае бедства і інш.).

• М. на ядзерныя выпрабаванні.

|| прым. мараторны, ✂.

марафон, ✂, м.

1. Спартыўны бег на 42 км 195 м, а таксама наогул спартыўныя гонкі на самай доўгай дыстанцыі.

   • Лыжны м.

2. перан. Пра якое-н. спаборніцтва, першынство па чым-н., якое праходзіць вельмі доўга.

   • Шахматны м.

|| прым. марафонскі, ✂.

• М. бег, заплыў.

марафонец, ✂, м.

Спартсмен, які займаецца марафонскім бегам.

мараход, ✂, м.

Даўней: мараплавец, вынаходца марскіх шляхоў.

мараходны, ✂.

Які мае адносіны да мараходства, звязаны з мараходствам.

• Мараходнае вучылішча.
• Мараходныя якасці судна.

|| наз. мараходнасць, ✂.

мараходства, ✂, н.

Тое, што і мараплаванне.

марганец, ✂, м.

Хімічны элемент, метал серабрыста-белага колеру.

|| прым. марганцавы, ✂.