Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

марксізм, , м.

Навуковая сістэма філасофскіх, эканамічных і сацыяльна-палітычных поглядаў, распрацаваная К.Марксам і Ф.Энгельсам.

|| прым. марксісцкі, .

марксіст, , м.

Паслядоўнік марксізму.

|| ж. марксістка, .

маркшэйдэр, , м.

Спецыяліст па геадэзічных здымках горных распрацовак і правільнай эксплуатацыі нетраў.

|| прым. маркшэйдэрскі, .

марля, , ж.

Тонкая баваўняная тканіна з рэдка пераплеценых нітак, якая ўжываецца галоўным чынам у медыцыне.

|| прым. марлевы, .

  • Марлевая павязка.

мармелад, , м.

Цукеркі з фруктова-ягаднага соку, жэлейных рэчываў і цукру.

|| прым. мармеладны, .

мармоль, , м. (разм.).

Нелюдзімы, пануры, негаваркі чалавек.

мармур, , м.

Цвёрды камень крышталічнай пароды, які ўжываецца для скульптурных і архітэктурных работ.

|| прым. мармуровы, .

мармураваць, ; зак. і незак. (спец.).

Распісаць (-пісваць), апрацаваць (-цоўваць) пад мармур.

|| наз. мармурацыя, .

мармуроўшчык, , м.

Спецыяліст па апрацоўцы мармуру.

мармытаць, ; незак.

Гаварыць ціха і невыразна; бубніць.

|| наз. мармытанне, .