Verbum

малаток, ✂, м.

Металічны або драўляны брусок, насаджаны на ручку пад прамым вуглом і прызначаны для забівання чаго-н., кляпання і пад.

◊

• 3 малатка(прадаць, пайсці) — быць прададзеным з аўкцыёну.

|| памянш. малаточак, ✂.

|| прым. малатковы, ✂.

малаточак, ✂, м.

1. гл. малаток.

2. Назва розных ударных прыстасаванняў у некаторых механізмах і інструментах.

   • М. у раялі.

3. Адна са слыхавых костачак сярэдняга вуха.

малахай, ✂, м.

1. Шапка з шырокімі навушнікамі, падбітая футрам.

2. Шырокі сялянскі кафтан без пояса.

малаходжаны, ✂.

Такі, па якім мала хадзілі.

• Малаходжаныя сцежкі.

малаціць, ✂; незак.

1. Выбіваць зерне з каласоў.

   • М. пшаніцу.

2. Стукаць, біць у што-н. (разм.).

   • Нехта ў дзверы малоціць.

3. перан. Падвяргаць знішчальнай крытыцы (разм.).

   • М. цемрашалаў.

4. Разбіваць, ламаць (разм.).

   • М. посуд.

5. перан. Хутка гаварыць, лапатаць (разм.).

   • Як пачне м., нічога не зразумееш.

|| наз. малацьба, ✂.

малацьбіт, ✂, м.

Той, хто малоціць (у 1 знач.).

• Малацьбітам пара есці.

|| ж. малацьбітка, ✂.

малачай, ✂, м.

Травяністая расліна з ядавітым белым сокам.

|| прым. малачаевы, ✂.

• М. сок.
• Сямейства малачаевых (наз.).

малачайнік, ✂, м.

Тое, што і малачай.

|| прым. малачайнікавы, ✂.

мала-памалу, прысл.

Паступова, па-троху.

• Мала-памалу разгаварыліся.

малебен, ✂, м.

Кароткае набажэнства (за чыё-н. здароўе, поспехі і пад.).

• Служыць м.