Verbum

магнезія, ✂, ж.

Вокіс магнію ў выглядзе белага парашку, які выкарыстоўваецца ў медыцыне і прамысловасці.

|| прым. магнезіяльны, ✂.

• М. цэмент.

магнета, нескл., н. (спец.).

Устройства для ўтварэння электрычных разрадаў з мэтай запальвання гаручай сумесі ў цыліндрах рухавікоў унутранага згарання.

магнетызм, ✂, м. (спец.).

Сукупнасць з’яў, звязаных з дзеяннем уласцівасцей магніта.

• Зямны м.

|| прым. магнетычны, ✂.

магній, ✂, м.

Хімічны элемент, мяккі лёгкі серабрыста-белы метал, які гарыць яркім белым полымем.

|| прым. магніевы, ✂.

магніт, ✂, м.

1. Кавалак жалезнай руды або сталі, які мае ўласцівасць прыцягваць да сябе жалезныя або стальныя прадметы.

2. перан. Тое, што прыцягвае, вабіць да сябе.

|| прым. магнітны, ✂.

магнітафон, ✂, м.

Апарат для запісу і аднаўлення гукаў электрамагнітным шляхам.

|| прым. магнітафонны, ✂.

магнітола, ✂, ж.

Апарат, які сумяшчае ў сабе радыёпрыёмнік і магнітафон.

магнолія, ✂, ж.

Вечназялёнае паўднёвае дрэва або кусты з вялікімі пахучымі кветкамі.

|| прым. магноліевы, ✂.

• Сямейства магноліевых (наз.).

магутнасць, ✂, ж.

1. гл. магутны.

2. Фізічная велічыня, якая паказвае адносіны работы да часу, на працягу якога яна выконваецца.

   • М. электрастанцыі.

3. мн., перан. Вытворчыя аб’екты (электрастанцыі, заводы, машыны).

   • Новыя энергетычныя магутнасці.

магутны, ✂.

1. Вельмі вялікі, значны (па сіле, велічыні).

   • М. ўдар.
   • М. ўраган.

2. Які мае вялікую магутнасць (у 3 знач.).

   • М. рухавік.

3. Тоўсты, масіўны (пласт, слой).

   • М. пласт гліны.

4. З вялікімі вытворчымі і матэрыяльнымі магчымасцямі.

   • Магутная краіна.

|| наз. магутнасць, ✂.