Verbum

круты​² ✂ прым.

1. Густа звараны, замешаны да гушчыні.

   • Крутое яйцо.
   • Крутое цеста.

2. Туга звіты, скручаны.

   • Крутая пража.

крухмал, ✂, м.

Мучністы вуглявод, які накопліваецца ў клетках у выглядзе зерняў.

• Бульбяны к.
• Кукурузны к.

|| прым. крухмальны, ✂.

• К. завод.
• Крухмальныя манжэты (накрухмаленыя).

крухмалісты, ✂.

Які ўтрымлівае ў сабе многа крухмалу.

|| наз. крухмалістасць, ✂.

крухмаліць, ✂; незак.

Мачыць у крухмальным растворы для надання цвёрдасці, глянцу.

• К. бялізну.
• К. ручнікі.

|| зак. накрухмаліць, ✂.

|| наз. крухмаленне, ✂.

круцель, ✂, м. (разм.).

Хітрун, махляр.

|| ж. круцелька, ✂.

|| прым. круцельскі, ✂.

круцельства, ✂, н. (разм.).

Паводзіны, дзеянні круцяля; махлярства, ашуканства.

• Займацца круцельствам.

круцёлка, ✂, ж. (разм.).

1. Назва розных прыстасаванняў, прадметаў, якія круцяцца.

2. Легкадумная, ветраная жанчына.

|| прым. круцёлачны, ✂.

круцізна, ✂, ж.

1. гл. круты.

2. Крутое месца, абрыў.

   • Па такой круцізне цяжка падняцца.

круціцца, ✂; незак.

1. Вярцецца па кругу або вакол сваёй восі.

   • Свердзел круціцца.

2. Быць ахопленым віхравым рухам; кружыцца.

   • Снег круціўся ля страхі.
   • У паветры круціўся пыл.

3. Пастаянна быць дзе-н., ля каго-, чаго-н.

   • Пастаянна к. ля магазіна.
   • Дзіця круціцца ля бацькі.

4. Неспакойна паварочвацца то ў адзін, то ў другі бок, вярцецца.

   • К. на месцы.

5. перан. Быць у пастаянных клопатах, турботах.

   • Цэлы дзень кручуся на кухні.

6. Хітрыць, выкручвацца (разм.).

   • Як ні круціся, а праўда ёсць праўда.

7. Быць у любоўных адносінах з кім-н.; любіцца (разм.).

|| аднакр. крутнуцца, ✂ і крутануцца, ✂.

|| наз. кручэнне, ✂.

круціць, ✂; незак.

1. Вярцець па кругу.

   • К. сячкарню.
   • К. кран.

2. Паварочваць то ў адзін, то ў другі бок.

   • К. галавой.

3. Звіваючы, вырабляць, скручваць што-н.

   • К. перавяслы.
   • К. папяросу.

4. Звязваць, сцягваць.

   • К. рукі назад.

5. Уздымаючы, прыдаваць віхравы рух чаму-н.

   • Вецер круціць пыл.
   • Мяцеліца круціць (без дап.).

6. Хітрыць, не даваць прамога адказу (разм.).

   • Гэты чалавек праўду не гаворыць, а круціць.

7. Караючы, цягаць за вушы, валасы (разм.).

   • К. сына за вуха.

8. перан. Распараджацца па-свойму, камандаваць, не лічачыся з чыімі-н. інтарэсамі.

   • Мужам круціла, як хацела (разм.).

9. Быць у любоўных адносінах з кім-н. (разм.).

10. Свідраваць дзіркі ў чым-н.

11. перан. Прычыняць рэзкі боль.

    • Цэлы дзень круціць, усё ломіць.

|| зак. скруціць, ✂.

|| аднакр. крутнуць, ✂ і крутануць, ✂.

|| наз. кручэнне, ✂.

|| прым. круцільны, ✂.

• Круцільная машына.