Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

кемны, (разм.).

Тое, што і кемлівы.

|| наз. кемнасць, .

кемпінг, , м.

Летні лагер для аўтатурыстаў.

|| прым. кемпінгавы, .

кенаф, , м.

Аднагадовая травяністая расліна сямейства мальвавых, з лубянога валакна якой атрымліваецца тэкстыльная сыравіна.

|| прым. кенафны, .

кенгуру, нескл., м.

Аўстралійскае сумчатае млекакормячае з доўгімі заднімі нагамі.

|| прым. кенгуровы, і кенгурыны, .

  • Кенгуровае футра.
  • Кенгурыныя скачкі.

кентаўр, , м.

У старажытнагрэчаскай міфалогіі: істота з тулавам каня, галавой і грудзьмі чалавека.

кепікі, , н. (разм.).

Насміханне, кпіны.

  • Кепікі строіць (разм.) — насміхацца з каго-н.

кепка, , ж.

Мужчынскі галаўны ўбор з казырком.

|| прым. кепачны, .

кепскі, .

  1. Не такі, як трэба, якога хацелася б; дрэнны.

    • К. малаток.
    • Кепска (прысл.) зроблена акно.
  2. кепска, у знач. вык., каму. Пра цяжкі фізічны або духоўны стан.

    • Дзіцяці стала кепска пасля ўколаў.

керагаз, , м.

Награвальны газавы прыбор, род бясшумнага прымуса.

|| прым. керагазавы, .

кераміка, , ж.

  1. зб. Вырабы з абпаленай гліны, гліняных сумесей.

    • Мастацкая к.
  2. Ганчарнае мастацтва.

    • Займацца керамікай.

|| прым. керамічны, .