Verbum

неахвотны, ✂.

Які не выказвае ахвоты да чаго-н.

неахвочы, ✂.

Які не мае жадання рабіць што-н., не выказвае ахвоты да чаго-н.

• Н. да вучобы.

неахопны, ✂.

1. Неабсяжны, неабдымны, вельмі вялікі па сваёй працягласці.

   • З поўначы сунулася неахопная градавая хмара.

2. Вялікі па ступені праяўлення.

   • Ён адчуваў у сабе неахопную сілу.

|| наз. неахопнасць, ✂.

неацэнны, ✂.

Надзвычай важны.

• Неацэнныя заслугі.

|| наз. неацэннасць, ✂.

неба, ✂, н.

Уся бачная над Зямлёй прастора ў форме купала.

• На небе.
• Як н. і зямля (нічога падобнага, поўная процілегласць).
• Пад адкрытым небам (не ў памяшканні).
• Быць на сёмым небе (перажываць, адчуваць вялікую радасць).
• Трапіць пальцам у н. (сказаць што-н. неўпапад, недарэчы; разм. жарт.).
• Узнесці да неба (непамерна расхваліць каго-, што-н.).
• Як гром з яснага неба (раптоўна, зусім нечакана).
• Як з неба зваліўся.
  1. нечакана з’явіўся; раптоўна здарыўся;
  2. не разумее таго, што адбываецца навокал; (разм.).

|| прым. нябесны, ✂.

• Н. купал.
• Н. колер (блакітны).
• Нябесныя сілы (боскія).

небагата, у знач. вык.

Мала, у невялікай колькасці.

• Рыбы ў мясцовых рэках н.

небарака, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Няшчасны чалавек, які выклікае спагаду, спачуванне.

|| прым. небарацкі, ✂.

небаскроб, ✂, м.

Вельмі высокі шматпавярховы будынак.

|| прым. небаскробны, ✂.

небасхіл, ✂, м.

Частка неба над гарызонтам.

небез... (а таксама небес...) і небяз... (а таксама небес...), прыстаўка.

Складаная прыстаўка прыметнікаў (і ўтвораных ад іх назоўнікаў), якая надае значэнне ўмеранай, але дастаткова значнай ступені якасці, напр. небезнадзейны, небеспадстаўны.