Verbum

княжна, ✂, ж.

Тое, што і князёўна.

княжыць, ✂; незак.

Правіць княствам.

|| наз. княжанне, ✂.

князёўна, ✂, ж.

Незамужняя дачка князя.

князь, ✂, м.

1. Правадыр войска і правіцель вобласці ў феадальнай Русі.

   • Полацкі к.

2. Тытул такіх асоб, які перадаваўся ў спадчыну або прысвойваўся царом як узнагарода, а таксама асоба, якая мела такі тытул.

|| памянш. князёк, ✂.

|| прым. княжацкі, ✂.

• К. палац.
• К. тытул.

княства, ✂, н.

1. Феадальнае ўладанне на чале з князем.

   • Пінскае к.

2. Назва некаторых сучасных дзяржаў.

   • К. Ліхтэнштэйн.

кобальт, ✂, м.

Хімічны элемент, серабрыста-белы метал з чырванаватым адлівам.

|| прым. кобальтавы, ✂.

• К. сплаў.

кобза, ✂, ж.

Старадаўні ўкраінскі струнны шчыпковы музычны інструмент.

кобра, ✂, ж.

Ядавітая змяя спякотных краін сямейства аспідаў, з плямамі ніжэй галавы.

ковы, ✂.

Тое, што і аковы (ужыв. ў паэзіі).

код, ✂, м.

Сістэма ўмоўных абазначэнняў, сігналаў, якія перадаюць інфармацыю.

• Тэлеграфны к.
• Лічбавы к.

○

• Генетычны код (спец.) — паслядоўнасць размяшчэння матэрыяльных носьбітаў спадчыннасці (генаў), якая перадаецца ад пакалення да пакалення.

|| прым. кодавы, ✂.