Verbum

колаты​¹ ✂ прым.

Нанесены колючай зброяй.

• Колатая рана.

колаты​² ✂ прым.

Разбіты на кускі.

• К. цукар.

колба, ✂, ж.

Лабараторная шкляная пасудзіна з доўгім горлам для хімічных работ.

|| памянш. колбачка, ✂.

|| прым. колбавы, ✂.

колер, ✂, м.

1. Светлавы тон чаго-н.; афарбоўка.

   • Блакітны к.
   • Сукенка колеру марской хвалі.

2. У жывапісе: адценне фарбы, густата, ступень яе яркасці.

|| прым. колерны, ✂.

колера...

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да колеру, напр. колераадчуванне, колеракарэктар, колерамузыка, колераспалучэнне, колераўзнаўленне, колерафатаграфія.

колеравы, ✂.

Звязаны з успрыняццем колеру.

• Колеравая слепата.

колерамузыка, ✂, ж.

Спалучэнне музыкі з колерасветлавымі эфектамі; святламузыка.

|| прым. колерамузычны, ✂.

колі, нескл., м.

Шатландская аўчарка.

колікі, ✂, ж.

Востры, рэзкі боль у жываце, у баку.

колісь, прысл. (разм.).

Калісьці, некалі ў мінулым.

• К. і мы былі маладыя.